Tavil (Sözlük)

(ṭavīl طويل)

1. Uzun.
2. Türk edebiyatında kullanılmış olan bir aruz bahri.

Tavil kelimesi, Arapça ṭvl kökünden gelen ṭavīl (طويل) “uzun” anlamındaki sözcükten türetilmiştir.

• Ṭavīl, Arapça ṭāla (طال) “uzadı” fiilinin sıfatıdır.
• Başlangıçta fiziksel uzunluğu ifade ederken, edebi bağlamda bir aruz vezni olarak da kullanılmıştır.

• Gündelik Dil: Fiziksel uzunluğu tanımlamak için.
• Edebiyat: Aruz vezinlerinden biri olarak.
• Mecaz: Zamanın uzunluğu veya bir sürecin uzaması anlamında.

• Edebiyat: Türk edebiyatında uzun ölçülerle yazılmış şiirlerde.
• Müzik: Şiirle bağlantılı olarak, uzun ve akıcı ritimlerde.
• Mecazi: Bir olayın, sürecin veya zamanın uzunluğunu betimlemede.

• Yol tavil olduğu için molalar vererek ilerledik.
• Şair, tavil veznini ustalıkla kullanarak etkileyici bir eser oluşturmuş.
• Gece uzun ve tavil bir sessizlik içinde geçti.