Şebçerağ

Şebçerağ kelimesi, Farsçada “gece” anlamındaki şeb ile “mum, kandil, ışık” anlamındaki çerâğ sözcüklerinin birleşmesinden oluşmuştur. Kelime, sözlük anlamı itibarıyla “gece ışığı, geceyi aydınlatan nesne” demektir.

• Eski İran İnançları ve Mitolojisi: Şebçerağ, eski İran inanışları ve efsanelerinde geceleri ışık yaydığına inanılan değerli bir taşın adı olarak kullanılmıştır.
• Bektaşilik ve Tasavvuf Geleneği: Bektaşi kültüründe şebçerağ, on iki imamı temsil eden on iki köşeli özel kandilleri ifade etmek için kullanılan dinî ve sembolik bir terimdir.
• Klasik Türk Edebiyatı: Divan ve tasavvuf edebiyatında şebçerağ, aydınlık, nur, güzellik ve yol göstericilik gibi mecazî anlamları karşılamak amacıyla kullanılmıştır.