`farscaeserler` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Şebçerağ kelimesi, Farsçada “gece” anlamındaki şeb ile “mum, kandil, ışık” anlamındaki çerâğ sözcüklerinin birleşmesinden oluşmuştur. Kelime, sözlük anlamı itibarıyla “gece ışığı, geceyi aydınlatan nesne” demektir. Kullanım Alanları Eski İran İnançları ve Mitolojisi: Şebçerağ, eski İran inanışları ve efsanelerinde geceleri ışık yaydığına inanılan değerli bir taşın adı olarak kullanılmıştır. Bektaşilik ve Tasavvuf Geleneği: Bektaşi kültüründe şebçerağ, on iki imamı temsil eden on iki köşeli

İsfahan yakınlarındaki bir köyde doğdu. İsfahan, Tahran ve Bağdat’ta öğrenim gördükten sonra Tahran’a döndü. Sipehsâlâr Mehmed Han’a yazdığı siyasî bir hicviye sebebiyle takibata uğrayınca İstanbul’a giderek Osmanlı tâbiiyetine geçti (1867). Âlî Paşa ile tanıştıktan bir müddet sonra Ahmed Vefik Paşa’nın yardımıyla Galatasaray Mekteb-i Sultânîsi Farsça ve Arapça hocalığına tayin edildi. Ayrıca Dârüşşafaka’da da ders verdi. Özellikle Farsça’ya vukufu ve bu dille yazılmış kitaplar hakkındaki geniş

Hayatı hakkında kaynaklarda bilgi yoktur. Gürgânî nisbesiyle tanınmakla birlikte Gürgân’ın onun doğum yeri mi, yoksa ikamet ettiği şehir mi olduğu belli değildir. Elde bulunan tek eseri Vîs ü Râmîn’den, Selçuklu Sultanı Tuğrul Bey ile birlikte Nîşâbur’dan hareketle İsfahan kuşatmasına (442/1050) ve fethine (443/1051) katıldığı, bir süre orada kaldığı, Tuğrul Bey tarafından İsfahan’ın yöneticiliğine getirilen Ebü’l-Feth Muzaffer’in himayesini gördüğü, bu zatın kendisine, Pehlevî dilindeki Vîs ü R

Semerkant yakınlarındaki Ahsîkes’te doğdu. Eğitimini Belh’te Mîr İvaz Taşkentî’nin yanında yaptı; tahsilini tamamladıktan sonra doğum yerine dönerek ders okutmaya başladı. Ardından tekrar Belh’e gitti. Bu sırada şehir Evrengzîb’in kumandasındaki Bâbür ordusu tarafından ele geçirilmişti. İvaz Vecîh, Bâbürlü yönetimi sırasında 1056’da (1646) Hindistan’a gitti ve hükümdar Şah Cihan’ın hizmetine girip ordu müftülüğüne tayin edildi. Evrengzîb’in tahta çıkışından kısa bir süre sonra 1069’da (1659) yük

Köken Kelime, Farsça hanōz veya ahanōz (هنوز) “şimdi, hâlâ” anlamına gelen sözcükten alıntıdır. Bu sözcük, Orta Farsça ahanōz kökünden türemiştir. Kullanım Alanları Günlük Konuşma: Bir olayın yakın geçmişte olduğunu ya da halen sürdüğünü belirtmek için kullanılır. Edebiyat: Zamanın akışı ve değişimin henüz tamamlanmadığını vurgulamak amacıyla yer alır. Resmî ve Akademik Metinler: Bir sürecin devam ettiğini veya beklenilen sonuca ulaşılmadığını ifade etmek için kullanılır.

Tanım (ḫandān خندان) sıfat. Gülen, şen, neşeli. Köken Handan kelimesi, Farsça hʷandān (خوَندان) “gülen, gülümseyen” sözcüğünden türetilmiştir. hʷandān, Farsça hʷanden (خوَندن) “gülmek” fiilinden +ā(n) ekiyle türetilmiştir. Bu fiil, Orta Farsça handeg “gülme” sözcüğü ile eş kökenlidir. Gülümsemeyi ve neşeyi ifade eden anlam, Farsça kültürel bağlamda sıkça kullanılan bir nitelik olmuştur. Kullanım Alanları Edebiyat: Neşeli ve güler yüzlü karakterlerin tasvirinde. Gündelik Dil: Neşeli ve mutlu kişi

Farsça Dilbilgisi (Persian Linguistics) is a linguistic work authored by Nimet Yıldırım. Published in February 2024 as part of Dergâh Publications' Persian Literature series, the work aims to provide a comprehensive and systematic presentation of Persian linguistics. Subject The book is organized into four main sections: The Persian Alphabet and Sounds: The Persian writing system, phonemes, and orthographic signs are introduced. Parts of Speech: Linguistic categories such as nouns, verbs, adject

İranlı mutasavvıf şair Abdurrahman-ı Câmî, Ḫamse’sine Silsiletü’ẕ-ẕeheb ve Selâmân ü Ebsâl mesnevilerini ekleyerek bu yeni tertibe, Farsça “yedi taht” anlamına gelen ve büyük ayı yıldız kümesinin adı olan Heft Evreng adını vermiştir. Eserin mukaddimesinde Câmî yedi mesneviyi, Vâsıt’ta yetişen en iyi yazı kamışıyla Çin hokkasının evlenmesi sonucunda dünyaya gelen yedi kardeşe benzeterek bunların gayb âleminden varlık alanına çıktıklarını söyler. Müellifin Külliyyât’ı içinde veya müstakil olarak ç

Simnân’a bağlı Şehmîrzâd’da doğdu. İlk öğrenimini babasının ticaretle uğraştığı Bâbül’de (1925), orta ve yüksek öğrenimini Tahran Yüksek Öğretmen Okulu ve Tahran Üniversitesi Edebiyat Fakültesi’nin Felsefe ve Fars Dili ve Edebiyatı bölümlerinde tamamladı (1936). Dört yıl lise öğretmenliği yaptıktan sonra mezun olduğu üniversitede akademik kariyerine başladı ve 1948’de Fars dili ve edebiyatı profesörü unvanını aldı. 1962-1963 öğretim yılında misafir öğretim üyesi olarak Hamburg Üniversitesi’nde d