İhata

Etimolojik açıdan kelime, Arapça hwt kökünden gelen ve "etrafını çevirme, kuşatma" anlamını taşıyan ihāṭa(t) (إحاطة) sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, "çevirdi, çit çekti" manasına gelen Arapça ḥāṭa fiilinin if‘āla(t) veznindeki dördüncü masdarıdır. Kelimenin Türkçedeki en eski kayıtlarından biri 1360 tarihli anonim Danişmend-Nâme eserinde "Kāfirler ol țağ etrafın ihāta idüp țururlardı" ifadesiyle yer almıştır.

• Fiziksel Kuşatma ve Çevreleme: Askeri terminolojide bir yerin düşman kuvvetlerince sarılması (kuşatma) manasında yer bulmaktadır.
• Zihinsel Kavrayış ve Bilgi: "İrfan ve ihata" kalıbıyla kişinin kültürel derinliğini ve anlayış kapasitesini ifade etmek üzere kullanılır.
• Edebi ve Yazınsal Metinler: Şiirsel ve nesirsel anlatımlarda hem fiziksel çevreleme (örneğin ayın etrafını saran hale) hem de duygusal kuşatılmışlık (sıkıntı çemberi gibi) durumlarını betimlemek için kullanılmıştır.