Gerçek Zenginlik

Çocukluğumuzdan beri bize öğretilen en temel kavramlardan biri "biriktirmek" oldu. Kumbaralar dolmalı, kenara bir şeyler atılmalı, gelecek garanti altına alınmalıydı. Elbette tedbirli olmak kıymetlidir ve çokta öenmlidir ancak hayatın akışı içinde bazen biz asıl amacımızı kaçırıyoruz. Peki nedir bu? Eksilterek çoğalmak.

^{Yardımlaşan Çocuklar (Yapay Zeka ile Üretilmiştir)}

Modern dünyanın bize dayattığı "ne kadar çok şeye sahipsen o kadar güçlüsün" yanılgısının aksine, hayatta alacağımız en büyük rahmet vesilelerinden biri aslında paylaştıklarımızda gizlidir. Çoğu zaman bir şeyi başkasına verdiğimizde elimizdekini kaybettiğimizi sanırız. Oysa paylaşmak, bir mumu başka bir mumla tutuşturmaya benzer, diğerini aydınlattığınızda kendi ışığınızdan hiçbir şey eksilmez.

Bir çiftçiyi düşünün mesela. Elindeki en kaliteli, en diri tohumları toprağa saçar. Görünürde elindeki buğday azalmıştır, ambarı boşalmıştır. Ancak o tohumları kendine saklasaydı, sadece bir öğünlük ekmeği olacaktı. Toprakla paylaştığı için o tek bir dane, yarın ona yüzlerce başak olarak geri döner. İşte cömertlik de tam olarak böyledir. Maddi ya da manevi, bir ihtiyacı giderdiğiniz zaman o görünmeyen bir terazi devreye girer. Paylaşılan her kuruş, her güzel söz ve her yardım eli, sahibine içsel bir huzur ve hiç ummadığı kapıların açılması olarak geri döner.

Genellikle "Bir gün çok zengin olursam yardım ederim" diye bir erteleme içine gireriz. Oysa paylaşmak bir miktar meselesi değil, bir gönül meselesidir. Bazen yarım bir ekmeği bölüşmek, bazen birinin dertli anında yanında olup duasını paylaşmak, bazen de sadece bir tebessümle birinin gününü aydınlatmak... Asıl erdem, sadece bollukta değil, darlıkta da elini uzatabilmektir. Çünkü paylaştığımız şey aslında nesnelerden ibaret olan bir şey değil merhamet, sevgi ve mutluluktur.

Günün sonunda, yediğimiz bizimle beraber tükenir, biriktirdiğimiz ise arkamızda kalır. Ancak içtenlikle verdiğimiz, bir başkasının yüzünde tebessüme dönüştürdüğümüz her şey, aslında ebediyen bizim olur. Çünkü iyilik, zamanın ve mekanın ötesine geçen tek yatırım aracıdır. Hayatı sadece tüketmek ve istiflemek üzerine kurmak, ruhu daraltan bir yüktür. Oysa cömertlik kalbi ferahlatır, ve dünyayı, dünyamızı daha yaşanılır bir yer kılar. Kendimize yapabileceğimiz en büyük iyilik ise, başkasına iyilik yapma fırsatını kaçırmamaktır.^【1】