Joboji Urushi

Joboji Urushi, Japonya'nın geleneksel ve kültürel bir malzemesi olan, kürlendikten sonra üstün sertliğe ve dayanıklılığa sahip özel bir lake türüdür. Lake ağacının özsuyundan elde edilen bu ürün, yüzyıllardır Japonya'yı temsil eden tarihi mimarilerin, ulusal hazinelerin ve kültürel varlıkların onarım ve restorasyonunda yaygın olarak kullanılmaktadır.

Joboji Urushi'nin üretim alanı, Iwate ili, Aomori ili ve Akita ilinin belirli bölgelerini kapsamaktadır. Bu bölgeler, Iwate ili genelini; Aomori ilinde Sannohe ilçesi, Hachinohe şehri ve Towada şehrini; ve Akita ilinde Kazuno ilçesindeki Kosaka kasabası, Kazuno şehri ve Odate şehrini içermektedir. Joboji Urushi, 27 Aralık 2018 tarihinde coğrafi işaret (GI) olarak tescil edilmiş olup, tescil numarası 73'tür. Başvuran ve adres, Iwate eyaleti Joboji Urushi Üretim Derneği, 37-4 Shimomaeda, Joboji-machi, Ninohe şehri, Iwate eyaleti olarak belirtilmiştir.

Joboji Urushi'nin üretildiği bölgeler, Edo döneminde (1603-1867) Morioka Beyliği'nin lake ağacı yetiştiriciliğini teşvik etmesinden bu yana, lake ağaçlarının yetiştirilmesi için uygun koşulları oluşturma arayışıyla uzun bir geçmişe sahiptir. Meiji döneminde (1868-1912) üreticiler, kesilen ağaçlardan sonra filizleri yöneterek lake ormanlarını yenileme tekniğini benimsemiştir. Üreticiler bu tekniklerle, ülkenin en büyük lake kaynağını günümüze kadar aktararak Joboji Urushi'yi üreten lake ormanlarını korumaya devam etmişlerdir.

Joboji Urushi, geçimini temel olarak lake özsuyu toplayarak sağlayan urushi kaki shokunin veya lake toplayıcıları olarak bilinen zanaatkârlar tarafından hasat edilir. Sevkiyat standartları, lakenin "kabartma gibi amaçlarla kasıtlı olarak yabancı maddelerle karıştırılmamasını" ve "Joboji Urushi dışındaki lakelerle karıştırılmamasını" gerektirir. Bu standartları karşılayan lake, arami-urushi (çıkarılmış lake özsuyu) ve ki-urushi (ham lake) olarak sevk edilmektedir. Üretim alanındaki zanaatkârlar, bireysel özelliklerini ve tekniklerini yansıtan çok çeşitli lake türleri üretmektedir.