İçimdeki Gizem: Mor

Geceye göz kırpan o büyülü örtüyü izliyorum,

Zihnime mor bir tül gibi yayılışını hissediyorum.

Hayallerimin en uç sınırlarında dolaşırken,

Kalbime asil bir fısıltının dokunuşunu duyuyorum.

Kırmızının o yoran telaşından uzağım artık,

Mavinin sonsuz, sessiz sakinliğinden de...

Tam o gizemli eşikte durup bekliyorum,

Ruhumun en mağrur rengine bürünüyorum.

Bir lavanta tarlasında rüzgar estikçe üzerime,

Kendi masalımın içinde

kayboluyorum derinden.

Mor, benim içimdeki o saklı ülkedir,

Hiç uyanmak istemediğim o eşsiz düşten...