Aydınlık

Masumdu benden uzaklaşan adımların

Masumdu bu korkan kaldırımlar

Her gün başkasıyla gittiğin bankta masumdu

Her şeyin içinde bir sen masum değildin.

Bana verilen vaatler

Durmuş saati andırıyor

Ölmeden önce verilen son nefes

Sanki ben her gün alıyorum.

Titreyen ellerimi sormuşsun

Sana yazılan defterleri söyleyemedim

Solgunluğumu merak etmişsin

Her nefesimi sana adadığımı diyemedim.

Tükürsem yüzüne anlar mısın yaramı

Düşünmekten yoruldum artık mahvettiğin anıları

Dokunsam hisseder misin aynı duyguları

Neden olmuyor bizden mesela

Işığını buldum diye mi o karanlığın?