`masum` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Masum kelimesi (ﻣﻌﺼﻮﻡ) Arapça kökenli bir kelimedir. Arapça “günahsız olmak” anlamında kullanılan ismet kelimesinden türemiştir. Kullanım Alanları Hukuk: Suç isnadı yapılan bir kişinin henüz suçlu sayılmadığını belirtmek için kullanılır. Günlük Konuşma Dili: Birinin temiz kalpliliğini, kötülük yapmayacağını ifade etmek için söylenir. Edebiyat: Roman, öykü veya şiirlerde karakterlerin saflığını ve kötülükten uzak oluşunu betimlemek amacıyla geçer. Dinî Metinler: Günah işlememiş, manevi olar

Masumdu benden uzaklaşan adımların Masumdu bu korkan kaldırımlar Her gün başkasıyla gittiğin bankta masumdu Her şeyin içinde bir sen masum değildin. Bana verilen vaatler Durmuş saati andırıyor Ölmeden önce verilen son nefes Sanki ben her gün alıyorum. Titreyen ellerimi sormuşsun Sana yazılan defterleri söyleyemedim Solgunluğumu merak etmişsin Her nefesimi sana adadığımı diyemedim. Tükürsem yüzüne anlar mısın yaramı Düşünmekten yoruldum artık mahvettiğin anıları Dokunsam hisseder misin aynı duygu