Ödün

“Ödün” kelimesi, Eski Türkçe öt- fiilinden türetilmiştir. Bu fiil “öteye geçmek, borçlanmak” anlamlarını taşır. “Ödün” kelimesi bu kökten, Yeni Türkçe +In ekiyle türetilmiştir. Böylece, ödün; özünde karşılık vererek ya da bir şeyden vazgeçerek “öteye geçme”, yani bir tür karşılığa dayalı fedakârlık anlamı kazanmıştır. Bu bağlamda, uzlaşma veya taviz içeren durumları ifade ederken kullanılır.

Geçici feragat: Bir amaca ulaşmak için anlık ya da sınırlı süreli geri adım atma.

Kişilikten veya ilkelerden geri adım atma: Kişinin kendisine ait değerlerinden vazgeçmesi anlamında kullanılır.

Toplumsal baskıya boyun eğme: Kalabalığa uyum sağlamak adına bireysel çizgiden sapma.