Kimse'nin Şiiri

Geceleri denizden bir uğultu kaplar bu şehri,
Arabaların ben buradayım sesleri yükselir kimi sokaklardan
Kimi sokaklara ay bile yansıtmaz kendine ait olmayanı.

Tenhaya çıkmalı,
Kendini bulup
Eve dönmeli

Tuzu çarpar yüzüne,
Nevmekan olmuştur kimine şu kısacık boğaz
Kimisine mekan bile verilmemiştir koskoca şehrin bir sokağında

Yerdeki ışığa bakmalı
Takip edip hakikati bulmalı

Aklındaki susunca anlar uğultunun ona ait olduğunu,
Kimileri gibi kızar denize dalgalı diye
Oturur ağlar kimilerine dönüştü diye

Soğuyor gibi hava,
Daracık boğazı geçmeli
Kendine ait olanı alıp
Yeni mekan bulmalı.