İzokefali (Sözlük)

isim

• Bir sanat eseri ya da kompozisyonda, figürlerin başlarının aynı hizada olması durumu.

Kelime, Yunanca isos (eşit) ve kephale (baş) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Türkçeye, Batı dillerindeki isocephaly kelimesinden geçmiştir.

• Mimarlık: Friz ve kabartmalarda kompozisyona uyum ve ahenk katmak için kullanılır.
• Sanat Tarihi: Orta Çağ ve Rönesans sanatında sıkça görülen bir düzenleme biçimidir. Özellikle dini konulu fresklerde ve kabartmalarda başların eşit hizada sıralanması kompozisyonun düzenliliğini sağlamıştır.

• "Orta Çağ fresklerinde izokefali, figürlerin eşit bir hizada yer almasıyla dikkat çeker.”
• "Bu kabartmada izokefali kuralı uygulanarak bir düzen oluşturulmuş.”

Kompozisyon