Erinç

Diller Ve Dil Bilim

+1 Daha

Alıntıla

Hiçbir eksiği, üzüntüsü ve acısı olmama durumu."Uzun bir tatilin ardından yaşadığı erinç, yüzündeki gülümsemeye yansıyordu."

İsim

İşaret Dili

Köken
Erinç sözcüğü, Eski Türkçe érinç (“kıvanç, mutluluk”) sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük, Eski Türkçe ér- fiilinden ve +(In)ç yapım ekinden türemiştir.
Kullanım Alanları
Dil ve Edebiyat: Özellikle şiir, roman ve deneme gibi edebi türlerde, kişinin içsel huzurunu, dinginliğini ve eksiksiz olma halini ifade etmek için kullanılır. Yazılı ve sözlü anlatımlarda duygu betimlemelerinde yer alır.
Günlük Konuşma: Günlük dilde nadiren kullanılır; ancak iç huzuru ve ruhsal rahatlığı anlatan ifadelerde tercih edilir.

Kaynakça

“Erinç.” Kubbealtı Lugatı. Erişim tarihi: 28 Haziran 2025. https://lugatim.com/s/erinç

“Erinç.” Nişanyan Etimolojik Sözlük. Erişim tarihi: 28 Haziran 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/erinç

“Erinç.” Türk Dil Kurumu Güncel Türkçe Sözlük. Erişim tarihi: 28 Haziran 2025. https://sozluk.gov.tr/?ara=erinç

Sen de Değerlendir!

0 Değerlendirme

Yazar Bilgileri

YazarAyşe İkbal Özsakın28 Haziran 2025 09:30

Etiketler

#İç Huzuru #Dil ve Edebiyat #Erinç #Eski Türkçe #Köken

Tartışmalar

Henüz Tartışma Girilmemiştir

"Erinç" maddesi için tartışma başlatın

Tartışmaları Görüntüle

Bu madde yapay zeka desteği ile üretilmiştir.