`varolussalbosluk` ile İlgili Madde Sonuçları

İnsan, evrende kendi boşluğunun hacmi kadar yer kaplar. Bazı ruhlar ise o boşluğu öyle keskin, öyle ödün vermez bir sızıyla doldurur ki onlardan geriye kalan sessizlik bile uğultulu bir nehre dönüşür. Nilgün Marmara, bu yerküreye "iki adımlık" bir konak muamelesi yapıp arka bahçelerini erkenden seyretmiş, gitmeyi kendi hakikatini koruma iradesi olarak seçmiş o narin ve ödün vermez seslerden biri. Onun şiiri, yaşama katlanmanın sınırlarında dolaşan, acıyı varoluşun ta kendisi olarak kuşanmış tins

Kalabalık bir masada herkes aynı anda konuşurken bazen biri birkaç saniyeliğine tamamen sessizleşiyor. Gözleri bir noktaya kayıyor. Sanki kısa bir an için bulunduğu yerden çıkıp başka bir yere gitmiş gibi oluyor. Sonra biri ona bir şey soruyor, tekrar gülümsüyor, konuşmaya devam ediyor. Kimse o birkaç saniyeyi fark etmiyor bile. Belki de insanların görünmeyen tarafı tam olarak böyle anlarda ortaya çıkıyor. Çünkü insanın dışarıya gösterdiği hayatla içinde yaşadığı hayat çoğu zaman aynı değil. Hat