`ruhhali` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Küşâyiş, Farsça guşāyiş (گشایش) “açılma, ferahlama” sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Kelime, Farsça guşādan (گشودن) “açmak” fiiline dayanan ve “açıklık, genişleme” anlamı taşıyan bir türevdir. Kullanım Alanları Edebiyat: Duygusal veya tasvirî anlatımlarda ferahlık, açılma ve genişleme hissini ifade etmek için kullanılır. Günlük Dil: Ortamın, havanın veya ruh hâlinin ferahlamasını anlatmak için mecaz anlamda yer alır. Tasavvuf: Manevî ferahlama, kalbin açılması ve huzura erişme hâlini ifade

İlhamım bu satırlara dökülen mavilerdi. Artık bana bakan gözler, veda sırasında gülüşün. Belki de yok olan ruhuma seslenişindi. İstemem benden ayrılmanı. Bana veda edişini, her adımda uzaklaşmanı. Özledim; sayıp döküp sonunda sarılışını. Atlatmıştım yorgunda olsam bu hayat karmaşasını. Mahvoluyorum, izlenmeye değmeyecek kadar trajedi. Bu genç kız bir aşk meltemine kapılıverdi. Sessizce deliriyorum, sesin gülüşümü besledi. Gözlerin bana vadedilmiş en güzel hediyeydi. Hislerim kayıp giderken yoklu

İlk birkaç saniye içinde sizi yıllar öncesine götürebilen bazı şarkılar vardır. Belki uzun bir otobüs yolculuğuna, yağmurlu bir akşama ya da artık hayatınızda olmayan birine. Birdenbire, aynı duyguları yeniden hissetmeye başlarsınız. Bence müziğin en güçlü yanı budur: sadece birkaç nota ve sözle, gizli anıları yeniden canlandırabilir. Çoğu insan için müzik, hoş seslerden ibaret gibi görünebilir. Ama gerçekte, müzik bundan çok daha fazlasıdır. Bazen insanlar, şarkıların içinde dile getiremedikler

Bazı şarkılar vardır, ilk dinlediğin anda içinde garip bir his bırakır. Sanki daha önce yüzlerce kez duymuşsun gibi tanıdık gelir ama aslında mesele melodiyi tanımak değildir. Daha çok, o şarkının senin içinde zaten var olan bir duygunun üzerine denk gelmesiyle ilgilidir. İnsan bazen günlerdir hatta belki aylardır ne hissettiğini tam olarak açıklayamazken bir şarkının tek bir cümlesi her şeyi yerine oturtur. Ve o an, insan yalnızca müzik dinlemiyormuş gibi hisseder. Sanki biri uzun süredir içind

Sevgili günlük, Bugün de o tanıdık, ağır ve nereden geldiği belli olmayan o sızıyla uyandım. Hani bazen insanın göğüs kafesine bir kaya oturur da, nefes almak bile bir mesaiye dönüşür ya, tam olarak öyle. Pencereyi açtım ve dışarıya baktım. Dışarıda gri bir gökyüzü değil, aslında masmavi bir gökyüzü vardı ama benim gözlerimde her şeyin doygunluğu alınmış gibiydi. Sanki birisi dünyanın renk paletiyle oynamış, o canlı yeşilleri, heyecan verici mavileri soluk birer anıya dönüştürmüş. Var oluşun o b