Vergi (Sözlük)

İsim, Eski Türkçe kökenli

1. Kamu hizmetlerine harcanmak üzere hükûmetin veya yerel yönetimlerin yasalara göre topladığı para.

2. Bağış, ihsan, hediye.

3. Mecaz: Bir kimsenin doğuştan sahip olduğu iyi nitelik.

Kelime, Eski Türkçe birgü ("verilen şey, borç, bahşiş") sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük, Eski Türkçe bir- ("vermek") fiilinden Eski Türkçe +gU ekiyle türetilmiştir.

1. Ekonomi ve Hukuk: Kamu giderlerini karşılamak amacıyla halktan alınan yasal ödemeler.
2. Edebi ve Şiirsel Kullanım: Hediye veya bağış anlamında, metinlerde zarif bir ifade olarak kullanılır.
3. Mecazi Anlam: İnsanların doğuştan getirdiği yetenek veya olumlu özellikleri ifade etmek için.

1. Hükûmet, vergilerin zamanında ödenmesi için yeni düzenlemeler yaptı.
2. Arkadaşına küçük bir hediye vermeyi bir vergi borcu gibi görüyordu.
3. Onun sanata olan ilgisi, doğuştan bir vergi gibiydi.