Teşrih (Sözlük)

(teşrīḥ تشريح) isim.

1. Bir meseleyi bütün yönleriyle inceden inceye tetkik edip açıklama, açma, meydana çıkarma.
2. Tıp: Bir cesedi incelemek amacıyla kesip açma, otopsi.
3. Anatomi bilimi.
4. Halk ağzında: İskelet.

Teşrih kelimesi, Arapça şrḥ kökünden gelen teşrīḥ (تشريح) sözcüğünden türetilmiştir.

• Teşrīḥ, Arapça şaraḥa (شرح) “açtı, açımladı, açıkladı” fiilinin tefˁīl vezninde II. masdarıdır.
• Başlangıçta “eti ince uzun kesmek” anlamında kullanılan kelime, daha sonra açıklama ve anatomi gibi kavramlara da genişletilmiştir.

• Tıp: Otopsi ve anatomi çalışmalarında.
• Edebiyat: Metinlerin ayrıntılı bir şekilde açıklanması.
• Eğitim: Konu veya meselelere derinlemesine bir yaklaşım sunmak için.

• Tıp: İnsan veya hayvan bedenini incelemek için yapılan kesme işlemi.
• Edebiyat ve Dilbilim: Metin şerhi veya açıklamalı yorumlama.
• Halk Ağzı: İskeleti betimlemek için kullanılır.

• Ceset üzerinde yapılan teşrih, ölüm nedenini ortaya çıkardı.
• Metin şerhi sırasında, teşrih yöntemiyle her cümle ayrıntılı bir şekilde analiz edildi.
• Anatomi dersinde, insan vücudu teşrih ile incelendi.