Tarh (Sözlük)

(ṭarḥ طَرْح) isim.

1. Bahçelerde çiçek dikmek için ayrılmış, çiçek dikilmiş yer.
2. Kurma, tertip ve tanzim etme.
3. Vergi koyma.
4. Atma, bırakma, koyma.
5. Matematik: Çıkarma işlemi.
6. Yazı yazılacak sayfaların zeminine yaldızla yapılan süsleme.

Tarh kelimesi, Arapça ṭrḥ kökünden gelen ṭarḥ (طَرْح) sözcüğünden türetilmiştir.

• Tarḥ, Arapça ṭaraḥa (طَرَحَ) “attı, bıraktı” fiilinin faˁl vezninde masdarıdır.
• Osmanlı döneminde temel atma ve düzenleme anlamlarında kullanılmıştır.
• Daha sonra aritmetikte çıkarma işlemi ve vergi kesme anlamlarında da yaygınlaşmıştır.

• Bahçe ve Peyzaj: Çiçek ekimi ve bahçe düzenlemesi için ayrılan alanlar. Bahçe düzenlemesinde ve tanzimde.
• Tezhip: Yazı sayfalarının zeminine yapılan yaldızlı süslemeler.
• Vergi ve Yönetim: Vergi koyma ve düzenleme anlamında.
• Matematik: Çıkarma işlemi.

• Bahçenin en güzel tarhında rengarenk çiçekler açmıştı.
• Yazma eserin sayfalarındaki tarh, zarif yaldız süslemeleriyle dikkat çekiyordu.
• Yeni bir vergi tarhı, halk arasında tartışmalara yol açtı.
• Matematik dersinde, çıkarma işlemi tarh olarak tanımlandı.