Sürur

Sürur kelimesi Arapça kökenlidir. Arapçada “sevinç, neşe ve iç huzuru” anlamına gelen surūr (سرور) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir. Bu sözcük, “sevindi, hoşnut oldu” anlamındaki sarra (سَرَّ) fiilinden türetilmiş bir mastardır ve Arapçada fuʿūl kalıbında kullanılır. Kelimenin aynı kökten gelen bazı diğer Arapça sözcüklerle de anlam bağı bulunmaktadır.

• Edebî metinlerde, sevinci daha zarif ve derin bir biçimde anlatmak için sürur kelimesi tercih edilir.
• Dinî ve tasavvufî anlatımda, kalpte hissedilen huzur ve manevî sevinç hâlini ifade etmek amacıyla kullanılır.
• Resmî yazışmalarda ve kutlama ifadelerinde, mutluluk ve memnuniyet bildirmek için “sürur duymak” şeklinde yer alır.
• Günlük konuşmada, daha çok klasik ve eski üslup taşıyan ifadelerde sevinç anlamında kullanılmaktadır.