Reva (Sözlük)

Sıfat, Farsça kökenli

1. Layık, uygun, yerinde; münasip.

Kelime, Farsça revā (رَوَا) "giden, (mecazi) uyan, yakışan, uygun" sözcüğünden alınmıştır. Bu sözcük, Farsça ve Orta Farsça rav- (رَو) "gitmek, yürümek" fiilinden +ā(n) ekiyle türetilmiştir. Fiil, Farsça ve Orta Farsça rah ("yol") sözcüğü ile eş kökenlidir.

1. Edebi ve Şiirsel Kullanım: Özellikle klasik edebiyatta uygunluk ve yakışıklılık anlamında sıkça kullanılmıştır.
2. Günlük Konuşma: Davranışların, durumların veya kararların uygunluğunu ifade etmek için.

1. Bu kadar çaba gösteren birine teşekkür etmek elbette revadır.
2. Adaletin gereği, suçlunun cezalandırılması revadır.
3. Yapılan haksızlıklara karşı sessiz kalmak bize reva değildir.
4. Onca emek verdikten sonra ödüllendirilmek ona revadır.