Müstakil (Sözlük)

1.Sıfat: Kullanış yönünden başka bir yapı ile bağlantısı olmayan; bağımsız.

2.Sıfat: Kullanış yönünden belli kişi veya kişiler için ayrılmış olan; bağımsız, özgür.

3.Sıfat: Bağımsız, bir şeyle ilgisi olmayan.

4.Zarf: Eskimiş, özellikle, sırf, müstakillen.

Arapça mustaḳill (مستقل) "istiklal sahibi, başkasına hesap vermeyen" sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük, Arapça ḳallā (قَلَّ) "az idi" fiilinin mustafʿil vezninde etken fiil sıfatıdır. Müstakil, bağımsızlık anlamına gelir ve Arapçadan Türkçeye geçmiştir.

• Bağımsızlık: Müstakil kelimesi, bir şeyin veya kişinin başka bir şeyden veya kişiden bağımsız olduğunu ifade eder.
• Konut: Genellikle ayrı bir yapıyı tanımlamak için kullanılır, örneğin "müstakil ev."
• Toplumsal ve Hukuki Bağımsızlık: Kişilerin, devletlerin veya kurumların özgür ve bağımsız bir şekilde hareket etme durumunu tanımlar.
• Tartışma ve Edebiyat: Müstakil, bireysel düşünce ve bağımsız yaşam arzusu gibi temalarla da ilişkilendirilebilir.

• "Kendisi, komünist fikirlere taraftar olmakla berâber Türkiye’nin her iki tarafa karşı da müstakil kalmasını isteyenlerdendi." – Hâlide E. Adıvar
• "Her şeye rağmen hür, müstakil yaşamak irâdesi ilkin bu kartal yuvasında kanatlanır." – Ahmet H. Tanpınar
• "Müstakil evde yaşamayı tercih ediyor."
• "Gönül müstakil midir?" – Cenap Şahâbeddin