Müjdelenen İsim: Duabey

Yıllar önce, henüz hayatın tüm yükünün omuzlarına binmediği o masum çocukluk yıllarında, küçük Gülcan Üsküdar’ın o manevi havasını soluyordu. Bir gün Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri’nin huzurunda, o huzurlu sessizliğin içinde uyuya kaldı. Rüyasında bizzat Hüdayi Hazretleri belirdi karşısında. Müjde dolu bir sesle yankılandı o oda: “Bir oğlun olacak, adını Duabey koy. Sonra bir oğlun daha olacak Miraçbey, sonra da bir kızın olursa, onun da adı Duanaz olsun.”

^{Şehit Duabey Onur Öztürkmen (Kaynak: Gülcan Öztürkmen)}

Küçük Gülcan uyandığında, kalbi yerinden çıkacak gibi çarpıyordu. Henüz çocuk olmasına reğmen rüyayı çok iyi idrak etmiş ve çok iyi hatırlıyordu. Bu sadece bir rüya değil, bir nişaneydi. Bunu yıllar sonra daha iyi anlayacaktı.

Yıllar geçti, Gülcan büyüdü ve Derde ile evlendi. Ve yine zaman geçti, vakit geldi. O müjdelenen evlat dünyaya gözlerini açtı. Babası Derde, bu özel ismin yanına bir de karakterini mühürleyecek o ismi ekledi: Onur. Hayatı boyunca ismini onurlandırsın, onurlu bir yiğit olsun diye... Bilmiyordu ki o evlat, sadece bir ailenin değil, koca bir milletin onuru olacaktı.

Duabey Onur, henüz 15 yaşındayken içindeki o kor ateşle Gaziantep’in rüzgarlı bir tepesine tırmandı. Ellerinde dev bir al bayrak vardı. O yaşta bir çocuk için sadece bir bez parçası değildi o, namustu, aşktı. O bayrağı oraya, gökyüzüne en yakın yere dikti. Belki de o an, o tepede rüzgarla dalgalanan bayrağa bakarken, istikbalini görmüştü. Gülcan ve Derde, evlatlarını yetiştirirken onlara vatan sevgisini bir ninni gibi fısıldadı. Her dışarı çıktıklarında tembihlerdi: "Evlatlarım, eğer bir mezarın başında dalgalanan bir bayrak görürseniz, bilin ki orası bir şehit makamıdır. Sakın geçip gitmeyin, durun ve mutlaka bir Fatiha okuyun."

Vakit saat dolduğunda, Duabey Onur o çok sevdiği üniformasını kuşandı. İsmi gibi dualarla örülü, onuruyla dimdik duran bir asker oldu. Ve bir gün, o en yüce mertebeye, şehadete erdi. Ve o yiğit çocuk, 15 yaşındayken elleriyle diktiği, gölgesinde hayaller kurduğu o bayrağın tam altına defnedildi.

Şimdi Gaziantep’in o tepesinde rüzgar bir başka esiyor. Küçük Gülcan'ın yıllar önce rüyasında aldığı o isim, şimdi gökyüzünde yankılanıyor. Derde'nin "onurlandırsın" dediği o isim, şimdi al bayrağın her dalgalanışında yeniden doğuyor. ^【1】