Muharrir

Arapça "hrr" kökünden gelen muharrir " (محرِّر)  ''tahrir eden, yazan'' sözcüğünden geçmiştir. Arapça "harara" (حَرَّرَ) yani ''yazdı'' fiilini mufaˁˁil vezninde 2. etken fiil sıfatıdır.

• Muharrir-i memleket: Osmanlı mâliye teşkîlâtında yeni fethedilen yerlerdeki arâzilerin ölçülüp has, tımar, zeâmet, vakıf, mülk vb. kayıtlarla deftere yazılması işine memur edilenler hakkında kullanılırdı.
• Muharriran - Muharririn: ( ﻣﺤﺮّﺭﻳﻦ– ﻣﺤﺮّﺭﺍﻥ) Muharrirler, yazarlar.

• Edebiyat ve Gazetecilik: Muharrir kelimesi en yaygın olarak geçmişte, edebiyat ve gazetecilik alanında, "yazar" anlamında kullanılmıştır. Özellikle Osmanlı'nın son dönemlerinde ve Cumhuriyet’in ilk yıllarında gazete, dergi ve kitap yazarları için bu unvan tercih edilirdi. Bugünkü anlamıyla köşe yazarı ya da düşünce yazarı gibi roller, o dönemlerde "muharrir" olarak anılırdı.
• Bürokrasi ve Resmî Yazışmalar: Osmanlı döneminde devlet dairelerinde çalışan, belgeleri yazıya döken memurlar yani kâtipler de muharrir olarak adlandırılırdı. Bu kişiler, padişah fermanlarını kaleme alan, vergi kayıtlarını tutan ya da çeşitli resmî yazışmaları gerçekleştiren kimselerdi.
• Askerî ve İdari Tahrir İşleri: Muharrir kelimesi, “muharrir-i memleket” gibi terkiplerde, yeni fethedilen topraklarda yapılan tahrir işlemlerinde görev alan görevliler için de kullanılırdı. Bu kişiler, arazi ölçümü yapar, kimin ne kadar toprağı olduğunu belirler ve bu bilgileri defterlere kaydederdi. Bu kullanım daha çok Osmanlı maliye ve arazi kayıt sistemleriyle ilgilidir.
• Dini ve İlmi Metinlerin Yazımı: Bazı dönemlerde muharrir, dini veya ilmi metinleri yazıya döken ya da çoğaltan kişiler için de kullanılmıştır. Medreselerde ya da tekke çevrelerinde bu tür yazıcılara rastlanırdı. El yazması eserlerin çoğaltılmasında bu tür muharrirlerin emeği büyük olurdu.