Müdebbir (Sözlük)

(ﻣﺪﺑّﺮ) sıfat

(Ar. tedbіr “sonunu düşünmek, idâre etmek”ten mudebbir)

1. İş ve davranışlarının sonucunu inceden inceye düşünerek hareket eden, tedbirli ve ihtiyatlı davranan (kimse).

Arapça "tedbіr" (sonunu düşünmek, idare etmek) kökünden türeyen "mudebbir," Osmanlı Türkçesinde özellikle akıllı, tedbirli ve planlı hareket eden kişileri tanımlamak için kullanılmıştır. Hem edebi hem de resmi metinlerde sıkça yer almıştır.

Müdebbir vezirlerinin, âlim kazaskerlerinin (…) saçak öpüp çıkışlarını görmedi bile (Ömer Seyfeddin).