Mıymıntı (Sözlük)

1. Sıfat: İnsanın sabrını tüketecek derecede yavaş ve mızmızca iş gören (kimse): "Sen gençliğinde de böyle mıymıntının biri imişsin ya!" – Osman Cemal Kaygılı
2. Sıfat: Yavaş ve mızmızca hareket eden: "Eh, artık ahmakıslatan diye miskin, mıymıntı bir mızmızlık sızar da sızar, ne durur ne yağar." – Halikarnas Balıkçısı

Mıymıntı sözcüğü, ses taklidiyle oluşan mıy veya mıymıy "yakınma sesi" ve Türkiye Türkçesi +tI ekiyle türetilmiştir. Bu ek, ses yansımalı örneklerde görülen +tI ekinin varsayılmasına dayanır.

• Davranış Tarzı: Yavaş ve tembel hareket eden, mızmız veya miskin kişileri tanımlamak için kullanılır.
• Dil: Gündelik dilde tembel veya mızmız davranışları tanımlarken yaygın kullanılır.

1. "Mıymıntı zekâmızın rahatını kaçırmamak için başımızı en kolay îzâhın yastığına koyuyoruz." – Peyâmi Safâ
2. "Ne kadar ayıp!… Hele şu mıymıntıya bak! Bu ne kelime?…" – Ahmet Râsim