Küllük

Küllük kelimesi, Eski Türkçe kül “yanmış madde artığı” sözcüğüne, yer bildiren “-lük” eki getirilerek türetilmiştir. Kül, ateşin ardından kalan katı maddeyi; -lük eki ise yer, araç ya da ilişkili nesne anlamı katar. Böylece “kül atılan yer” anlamını kazanmıştır.

İhmal edilmiş, kirli ya da kötü durumda olan yerleri nitelemek için: Karmakarışık, pis ve değersiz görülen mekânları küçümseyici bir biçimde betimlemek amacıyla kullanılır.

Yıkıntı veya harabe hâline gelmiş yerler için: Savaş, yangın gibi yıkıcı etkiler sonrasında geriye kalan, kullanılamaz hâle gelmiş alanları anlatmakta kullanılır.

Ev içi kullanım: Sigara içilen alanlarda kullanılan küllükler cam, metal veya seramik malzemeden yapılır.

Isıtma sistemleri: Kalorifer ve soba sistemlerinde kül birikmesini önlemek ve temizliği kolaylaştırmak amacıyla küllük hazneleri bulunur.