`kulluk` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Türkçe kökenlidir. Eski Anadolu Türkçesi metinlerinde “çulluk” olarak geçer; kuş adı olarak kullanılagelmiştir. Kullanım Alanları Ornitoloji: Scolopax rusticola türünü tanımlamak için bilimsel bağlamda. Avcılık: Özellikle geçmişte avcıların rağbet ettiği kuş türlerinden biridir. Gündelik Dil / Mecaz: Dalgın, sersem kişiler için kullanılan benzetme.

Köken Arapça "kul" kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Arapça'da "عبد" (ʿabd) kelimesine karşılık gelir. Kelime "köle", "hizmetkâr", "itaat eden", "Allah’a boyun eğen insan" anlamlarına gelir. İslam dini ile birlikte kulluk, "Allah’a itaat etme" anlamında da kullanılmaya başlanmıştır. Kullanım Alanları Din ve İslamiyet: Allah’a olan kulluk, ibadet ve inanç temel kavramlardan biridir. Edebiyat ve Şiir: Sadakat, hizmet ve bağlılık konularında kullanılır. Sosyoloji: Toplumsal yapıları ve sınıfları anl

Kökeni Arapça scd kökünden gelen mascid مسجد “secde yeri, cami” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça sacada سجد “secde etti” fiilinin mafˁil vezninde ism-i zaman ve mekânıdır. Kullanım Alanları 1) İbadet yeri anlamında: Mescit, özellikle namaz kılmak için kullanılan küçük ibadet yeridir. Caminin daha küçük ve minaresiz olanı gibidir. Genelde mahallelerde, okullarda, iş yerlerinde bulunur. 2) Kur’an ve Hadis kaynaklarında: İslami metinlerde, "mescit" kelimesi Allah'a ibadet edilen her yeri ifa

Kelime olarak “saflaştırma”, “arıtma” gibi anlamlara gelen ihlâs, terim olarak “kulluk, ibadet ve iyilikleri riya ve gösterişten arındırarak samimiyetle sadece Allah için yapmak” demektir. İhlâs genel anlamda Allah’a şirk koşmaktan, riyadan, samimi olmayan yapmacık davranışlardan, gösteriş arzusundan, kötü huy ve duygulardan, kalbi temizlemek, davranışlarda samimiyet ve iyi niyet sahibi olmak ve Allah’ın rızasına uygun hareket etmektir. Kur’ân-ı Kerim’de müstakil bir sureye de isim olan “ihlâs”

Köken Küllük kelimesi, Eski Türkçe kül “yanmış madde artığı” sözcüğüne, yer bildiren “-lük” eki getirilerek türetilmiştir. Kül, ateşin ardından kalan katı maddeyi; -lük eki ise yer, araç ya da ilişkili nesne anlamı katar. Böylece “kül atılan yer” anlamını kazanmıştır. Kullanım Alanları İhmal edilmiş, kirli ya da kötü durumda olan yerleri nitelemek için: Karmakarışık, pis ve değersiz görülen mekânları küçümseyici bir biçimde betimlemek amacıyla kullanılır. Yıkıntı veya harabe hâline gelmiş yerler