İmge (Sözlük)

1. İsim: Zihinde tasarlanan ve gerçekleşmesi özlenen şey; hayal.
2. İsim: Genel görünüş; imaj.
3. İsim, Ruh Bilimi: Duyu organlarının dıştan algıladığı bir nesnenin bilince yansıyan benzeri; hayal, imaj.
4. İsim, Ruh Bilimi: Duyularla algılanan, bir uyaran söz konusu olmaksızın bilinçte beliren nesneler ve olaylar; düş, hayal, imaj.

Türkiye Türkçesi im (işaret) sözcüğünden Yeni Türkçe +gA ekiyle türetilmiştir.

• Başlangıçta "belirti" anlamında önerilen bu Yeni Türkçe sözcüğün, Fransızca image çağrışımıyla anlam kaymasına uğradığı görülmüştür.
• İsme eklenen +gA ekinin işlevi net olarak belirlenememiştir.

• Edebiyat: Hayal gücünün veya zihinsel tasavvurların ifade edildiği eserlerde sıklıkla kullanılır.
• Felsefe ve Psikoloji: İnsan bilinci ve hayal gücüyle ilgili kavramların açıklanmasında temel terimdir.
• Sanat: Görsel sanatlarda "imaj" veya tasvir olarak ifade edilir.

• Zihnindeki imgelerle yeni bir dünya inşa etmeye çalışıyordu.
• Bu resim, özgürlüğün güçlü bir imgesi olarak görülüyor.
• Düşlerinde beliren imgeler, günlük hayatındaki kararlarını etkiliyordu.

• İmgecilik: İmgeler üzerine kurulu bir sanat veya düşünce akımı.
• İmgelem: Muhayyile, hayal gücü.
• İmgesel: İmgelerle ilişkili, imgelerden oluşan.