Güven (Sözlük)

Korku, çekinme ve kuşku duymadan inanma ve bağlanma duygusu; emniyet, itimat:

• "Dediklerimin gerçekliği bozmadığına güvenim var." – Nermi Uygur
• "Yarınlara güvenle bakıyorum." – Cahit Sıtkı Tarancı

Yüreklilik, cesaret:

• "Çanakkale zaferini güven kazandı." – Yalçın Toker

Tehlike bulunmama durumu; güvenlik, emniyet, âsâyiş:

• "Kesemdeki servetime güvenim azalıyor." – Yusuf Ziya Ortaç

• Kaynak: Türkiye Türkçesi güven- fiilinden türetilmiştir.
• Türkçe inanmak > inan örneğine paralel olarak fiilden türemiştir.

• Güven kazanmak: Birine itimat edilir hale gelmek.
• Güven vermek: Karşı tarafa emniyet duygusu aşılamak.
• Güvenini yitirmek: İnanç ve bağlılık duygusunu kaybetmek.