Fesahat (Sözlük)

(fesāhat فصاحة) isim.

1. Edebiyat: Kurallı, etkileyici, heyecan verici, inandırıcı, sanatlı söz söyleme.
2. Söz diziminin kelimeleriyle birlikte ahenkli, kolay anlaşılır ve dil kurallarına uygun olması hâli.

Fesahat kelimesi, Arapça fsḥ kökünden gelen fesāḥat (فصاحة) sözcüğünden türetilmiştir.

• Fesāḥat, dilin açık, duru, ahenkli ve kurallı bir şekilde kullanılmasını ifade eder.
• Kelime ve cümlelerin, anlamı net bir şekilde yansıtacak şekilde düzenlenmesi ve herhangi bir kusur içermemesi anlamını taşır.

• Edebiyat: Güzel, etkili ve düzgün anlatımı tanımlamak için.
• Dilbilim: Dilin doğru, açık ve ahenkli bir şekilde kullanılmasını ifade etmek için.
• Konuşma Sanatı: Dinleyiciyi etkilemek ve mesajı net bir şekilde iletmek için.

• Edebiyat: Şiir ve nesirde ahenkli ve sanatlı dil kullanımını ifade eder.
• Eğitim: Düzgün ve etkili iletişim kurma becerisini öğretmek için.
• Din: Kuran ve hadislerin fasih dili, onların üstünlüğünü vurgulamak için örnek olarak gösterilir.

• Konuşmacının fesahat ile ifade ettiği sözler, dinleyicilerin ilgisini çekti.
• Şair, fesahat sanatını kullanarak duygularını etkileyici bir şekilde dile getirdi.
• Fesahat, bir metnin hem içerik hem de biçim açısından kusursuz olmasını sağlar.

• fasih
• belagat
• beliğ