Belagat-simat (Sözlük)

sıfat.

• Belâgatli, belâgat nişanlı.

• Arapça belâgat ve Arapça simât ("işâretler, nişanlar, alâmetler, damgalar" anlamında) kelimelerinin birleşiminden oluşmuş bir birleşik sıfattır.

1. Çünki rütbe-i zât-ı belâgat-simâtları ol pâyeden ber-terdür ki îfâ-yı hakk-ı medh ü senâları müyesser ola. (=Çünkü belâgatli yaratılışlarının derecesi, yüceltme hakkının yerine getirilmesinin nasip olduğu o mertebeden daha yüksektir.) (Bâkî)^【1】 
2. Cevâmi’de okınan Ta‘rîfât bunuñ îcâd-ı hâme-i belâgat-simâtıdur. (=Cevâmî’de okunan Ta‘rifât, bunun belâgatli kaleminin icadıdır.) (Saʿyî)