`belagat` ile İlgili Madde Sonuçları

Tanımsıfat. Belâgatli, belâgate sahip.KökenArapça belâgat sözcüğü ve Arapça -intima ekinin birleşimiyle oluşmuş sıfattır. -intimâ eki, sonuna geldiği kelimelere “sâhip olan, mensup olan, –li” anlamı katar.Kullanım Alanları Edebiyat: Bir metnin belâgatli/beliğ olduğunu anlatmak için.Örnek CümleŞair, belagat-intima üslubuyla okuyucular üzerinde derin bir etki bırakmıştır.

Tanım(belāġat-minvāl)sıfat.Belâgatli; belâgat sûretli, belâgat biçimli, belâgat yollu, belâgat tarzlı.KökenArapça belâgat ve Arapçça minvâl sözcüklerinin birleşimiyle oluşmuş bir sıfattır.Kullanım AlanlarıEdebiyat: Belagatli eserleri ifade etmede.Örnek CümleHakkâ ki, âvâze-i nazm-ı belâgat-minvâli gûş-ı cihân-ı mâlî idüp şark u garba resîde olmışdı. (Gerçekten belâgatli şiirinin sedası/şöhreti dünyanın kulağını doldurup doğuya ve batıya ulaşmıştı.) (Bâkî)【1】

Tanımsıfat.Belâgat örneği, belâgat misâli, belâgat numûnesi; belâgatli. KökenArapça "belâgat" ve Arapça "mesel" kelimelerinin birleşimiyle oluşmuştur.Örnek CümleBu gazel zâde-i tab‘-ı belâgat-meselleridür ki sebt olındı. [=(Aşağıya) yazılan bu gazel, belâgat numûnesi yaratılışından doğmuştur.] (Suʿûdî)【1】

Tanımsıfat.Belâgatli, belâgat nişanlı.KökenArapça belâgat ve Arapça simât ("işâretler, nişanlar, alâmetler, damgalar" anlamında) kelimelerinin birleşiminden oluşmuş bir birleşik sıfattır.Örnek CümlelerÇünki rütbe-i zât-ı belâgat-simâtları ol pâyeden ber-terdür ki îfâ-yı hakk-ı medh ü senâları müyesser ola. (=Çünkü belâgatli yaratılışlarının derecesi, yüceltme hakkının yerine getirilmesinin nasip olduğu o mertebeden daha yüksektir.) (Bâkî)【1】 Cevâmi’de okınan Ta‘rîfât bunuñ îcâd-ı hâme-i belâgat-

Kökenİcaz, Arapça ‘acz (عجز, “âciz olmak, yetersiz kalmak”) kökünden türeyen i‘cāz (إعجاز) ismidir ve sözlük anlamı olarak “aciz bırakma, benzerini yapmaktan alıkoyma” demektir. Etimolojik olarak, i‘cāz mastarı, if‘āl babından türetilmiş olup “bir şeyi imkânsız ya da erişilmez kılma” anlamı taşır. Terim olarak özellikle belagat ve Kur’an ilimleri alanında kullanılır; icaz, bir metnin (özellikle Kur’an’ın) üstün dilsel yapısı, anlam derinliği ve ifade gücüyle insanların onun benzerini ortaya koym