Bekir Sıtkı Bey (Ocak), Osmanlı'nın son dönemi ile Cumhuriyet’in ilk yıllarında siyaset, dinî ilim ve edebiyat alanlarında faaliyet göstermiş bir müderris ve milletvekilidir. 1885 yılında Diyarbakır’da doğmuş, 11 Ocak 1936’da yine aynı şehirde vefat etmiştir. TBMM 1. Dönem Siverek milletvekilliği görevinde bulunmuş, edebî çalışmalarında Divan edebiyatı geleneğini sürdürmüştür.

Bekir Sıtkı Bey, ilk eğitimini babası Mesut Efendi’den ve çevredeki müderrislerden alarak 1908’de müderrislik icazetini aldı. 1910’da Diyarbakır’da Nakībü’l-Eşrâf Kaymakamı olarak görevlendirildi. Ayrıca Ergani ve Çermik ilçelerinde İl Genel Meclisi üyeliği ile Diyarbakır Meclis-i Umumî ikinci reisliği görevlerini yürüttü. Arapça ve Farsça bilen Bekir Sıtkı Bey, evli ve üç çocuk babasıydı.

1919’da Osmanlı Meclis-i Mebûsânı’na Siverek mebusu olarak seçildi. 1920’de Meclis’in dağıtılmasının ardından Ankara’ya geçmek üzere yola çıksa da Samsun’da hastalanarak Diyarbakır’a döndü. TBMM 1. Dönem’de Siverek milletvekilliğine seçildi ve 25 Nisan 1921’de Meclis’e katıldı. Ancak sağlık sorunları nedeniyle çeşitli tarihlerde Meclis’ten izin aldı. Meclis kayıtlarına göre altı defa izinli sayıldı ve parlamentodaki faaliyetleri sınırlı kaldı. Tek ortak imzalı önergesi askerlik vergisi ödeyenlerin yurt dışına çıkışına izin verilmesine ilişkindir.

Bekir Sıtkı Bey’in edebi yönü de bulunmaktadır. Şiirlerinde klasik Divan edebiyatı tarzını sürdürmüştür. Mihrabü’l-Vicdan adlı bir tercümesi ile Eş’ar-ı Nefise ve Muhaverat-ı Zarife adlı iki yayımlanmamış eseri olduğu bilinmektedir. Ancak bu eserler hakkında detaylı bilgi mevcut değildir.

Bekir Sıtkı Bey, siyasi ve sosyal görevlerini tamamladıktan sonra 1923’te Diyarbakır’a dönmüş, yaşamını burada sürdürmüş ve 11 Ocak 1936 tarihinde vefat etmiştir.