Aşina (Sözlük)

Sıfat, Farsça kökenli

1. Bildik, tanıdık olan.

2. Daha önceden bilinen (şey).

3. Bilen, tanıyan (kimse).

Kelime, Farsça āşnā veya āşinā (آشنا) “bilinen, tanıdık” sözcüğünden alınmıştır. Orta Farsça'daki aynı anlama gelen āšnāg sözcüğünden evrilmiştir. Bu kelime, Orta Farsça āšnūtan, āšnāv- “duymak, algılamak, bilmek” fiilinden türetilmiştir. Eski Farsça'da ā-χšnav- "bilmek" fiilinden evrilmiş olup, Avestaca ve Eski Farsça'da aynı anlama gelen χšnā-, χšnās- fiilinden ā+ ön ekiyle türetilmiştir.

1. Günlük Konuşma: Tanıdık bir kişi veya durum ifade etmek için.
2. Edebiyat: Şiir ve edebi metinlerde aşinalık, tanışıklık anlamında yaygın kullanımı.
3. Mecazi Anlamda: Bir konuya vakıf olmak, bilgi sahibi olmak için.

1. Çocukluk arkadaşlarıyla uzun yıllar sonra karşılaşınca kendini aşina bir ortamda hissetti.
2. Edebiyat dünyasına aşina olan herkes onun eserlerini bilir.
3. Konuyla ilgili aşina olmadığım birçok detay vardı.