VeVelayet-i fakih (Arapça: ولاية الفقيه), sözlük anlamıyla "fakihin tasarruf yetkisi" demek olup siyasi bağlamda İslam hukukçusunun (fakihin) devleti yönetme yetkisini ifade eden bir siyasal teoridir. Şiî İsnâaşeriyye düşüncesinde köklü bir geçmişe sahip olan bu kavram, Âyetullah Humeynî tarafından modern bir devlet teorisine dönüştürülmüş ve 1979 İran İslam Devrimi'nin ardından İran İslam Cumhuriyeti'nin temel yönetim ilkesi hâline gelmiştir.Kavramın Anlam ÇerçevesiFıkıh terminolojisinde velâyet【
TR
meryem yılmaz

Kökenİmame kelimesi ( ﺍﻣﺎﻣﻪ– ﻋﻤﺎﻣﻪ) Arapça kökenli bir kelimedir. Arapça “sarık” anlamına gelen ‘amāme ya da “öne geçme, tekaddüm etme” anlamına gelen imāme kelimesinden türemiştir.Kullanım AlanlarıZanaatkârlık ve Takı Kültürü: Tespih yapımında imame hem estetik açıdan tespihin odak noktasıdır hem de yapısal bütünlük sağlar. Oymacılık ve süsleme sanatlarıyla zenginleştirilir.Tütün Kültürü ve Geleneksel Araçlar: Nargile ve benzeri tütün içme araçlarında kullanılan imame, özellikle kişisel kullanı
TR
İbrahim Filiz