`gonul` ile İlgili Madde Sonuçları

Köken Deryadil kelimesi, Farsça kökenli deryâ (دریا) ve dil (دل) sözcüklerinin birleşimiyle oluşur. Mecaz yoluyla hoşgörülü, cömert, yüce gönüllü kişileri tanımlamak için kullanılır. Kullanım Alanları Edebi metinler: Edebiyatın çeşitli alanlarında karakter betimlemelerini ifade eder. Tasavvuf: Sabırlı, teslim olmuş mürşit tanımlamalarını ifade eder. Değerler eğitimi: Hoşgörü, merhamet ve paylaşımı ifade eder.

Köken Arapça kökenli bir kelimedir. Hâtır (ﺧﺎﻃﺮ) kelimesi, “akla gelmek” anlamındaki ḫuṭūr ve “kalp, gönül” anlamındaki ḫāṭir sözcüklerinden türetilmiştir. Kullanım Alanları Gündelik Konuşma Dili: Kırılmak, gönül almak, ricada bulunmak veya biriyle olan duygusal ya da sosyal ilişkiyi ifade etmek için çeşitli deyim ve kalıplarla birlikte kullanılır (örn. “hatırını sormak”, “hatır koymak”, “hatır için”). Edebiyat: Özellikle şiir ve mensur metinlerde, hafıza, gönül, duygu ve hayal gücü bağlamlarınd

Köken Farsça bâde (şarap, içki) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. Eski metinlerde genellikle tasavvufi ve edebi bağlamda kullanılmıştır. Ayrıca Arapça ba‘d (sonra, ardından) kelimesiyle karıştırılmamalıdır. Kullanım Alanları Edebiyat ve Şiir: Divan edebiyatında içki, aşk ve sarhoşluk imgeleriyle sıkça kullanılır. Tasavvuf: Manevi sarhoşluğu ve ilahi aşkı simgeler. Günlük Konuşma: Günümüzde "bade" kelimesi eski şiir ve metinlerde geçmekle birlikte, halk dilinde pek kullanılmaz.

Köken Eski Türkçede köngül (ruh, kalp, sevgi) kelimesinden türemiştir. Zamanla ses değişimine uğrayarak "gönül" biçimini almıştır. Kullanım Alanları Edebiyat ve Şiir: Sevgi, hasret ve insanın iç dünyasını anlatan eserlerde sıkça yer alır. Tasavvuf ve Felsefe: Ruhun derinliklerini, insanın manevi yolculuğunu ifade etmek için kullanılır. Günlük Konuşma: Birinin içten isteğini, duygularını anlatmak için yaygın olarak kullanılır.

Köken Eski Türkçe yürek kelimesi, kalp anlamında kullanılmıştır ve yür-mek (hareket etmek) fiilinden türetilmiştir. Moğolca cirüke(n) kelimesi de benzer anlam taşır ve Türkçeden alınmıştır. Kullanım Alanları Fiziksel Anlam (Anatomi): Manevi Anlam (Gönül, Duygusal Durum): Edebiyat ve Sanat: "Yürek, birçok şairin şiirlerinde içsel dünyayı ve duyguları ifade etmek için sıkça kullanılır." Cesaret ve Yüreklilik: Mide ve İç Organlar: Metaforik Anlamlar:

" Sahi Kimim Ben? " Issız (Fotoğraf: Muhammet Emin Bakır) " image-element-format="right" image-height="4032" image-source="https://cdn.t3pedia.org/media/uploads/2026/07/19/xhhWoawulY2pvqdz9ouHlUxL4YaF7twB.jpeg" image-width="3024"> İnsan yaşar, görür ve hisseder. Yaşadıklarıyla kendine bir kimlik inşa etmeye, hissettikleriyle varlığını anlamlandırmaya çalışır. Peki ya ikisi de elinden kayıp gittiğinde? Günler, sonu ezbere bilinen bir filmin sahneleri gibi birbirini takip ederken; hisler göğüst

Köken Dilgir kelimesi, Farsça kökenli dilgīr (دلگیر) sözcüğünden alıntıdır. Farsçada dil “gönül, kalp” ve gīr “tutan, alan” öğelerinden oluşan bu birleşik yapı, “gönlü tutulmuş”, “canı sıkkın”, “hüzünlü” anlamlarını taşımaktadır. Kullanım Alanları Türk Edebiyatı: Ağırlıklı olarak Divan şiirinde aşk, hüzün ve kalp kırıklığı, melankoli, keder ya da içsel sıkıntı gibi duyguları ifade etmek için kullanılmaktadır. Tasavvuf Terminolojisi: Gönül dünyası, içe yöneliş ve Allah aşkı bağlamında "gönlü dert

Köken Farsça dil (gönül) ve efrūz (aydınlatan) kelimelerinin birleşimi ile türetilmiştir. Kullanım Alanları Edebi Kullanım: Genellikle şairlerin, yazarların veya sanatçıların esinlendirici, ruhu rahatlatıcı, sevindiren eserlerinde kullanılır. Günlük Konuşma: Duygusal ve zihinsel rahatlama sağlayan unsurlar veya sözler için yaygın bir şekilde kullanılabilir.

Köken Farsça cânân (can gibi sevilen, sevgili) kelimesinden Türkçeye geçmiştir. cân (can, ruh) kelimesiyle bağlantılıdır. Kullanım Alanları Edebiyat: Divan şiirinde ve halk edebiyatında sevgiliyi tanımlamak için kullanılır. İsim Olarak: Türkiye’de yaygın olarak kullanılan bir kadın ismidir. Günlük Konuşma: Sevilen kişi veya dost anlamında mecazi olarak kullanılır. Alt Anlamlar ve Yan Anlamlar Edebi Canan: Şairlerin şiirlerinde idealize ettiği sevgili figürü. İsim Olarak Canan: Türkiye’de yaygın