
Herkes yaşadıklarına bir anlam yüklemek ister. Çünkü anlam, insanı rahatlatır. Bir şeyin neden olduğunu bilirsek onunla baş edebileceğimizi düşünürüz. Üzüntüyse neden üzüldüğümüzü, öfkeyse neden öfkelendiğimizi, özlemse kimi özlediğimizi bilmek isteriz. Peki ya hiçbir açıklaması olmayan hisler? İşte onlar insanı en çok yoran duygulardır. Bazen hiçbir şey olmamıştır. Hayat normal akışındadır. Ailen iyidir, işinde büyük bir problem yoktur, telefonun çalmamıştır, kötü bir haber almamışsındır. Oturu
TR
Nisa ÜSTÜN
ArMuhalif düşünceler ancak bir şeyleri didiklemeye başladığımızda karşımıza çıkar aslında. Başlangıcını bilmediğimiz ama içimize serpiştirilmiş nice fikir tohumları fidan olmuşken zihin toprağımızda, çok sonrasında dolaşma ve keşfetme eğilimine gideriz. Bazı çocukların toprağındaki fikirler ise kendi mülkiyeti sanan ebeveynler tarafından kökleşmiş ağaçlar dikilmiş, beslenmiştir senebesene. İçinde rahatça dolaşıp, tek tek ilgilenemediği, hatta belki aralarına giremediği bir ormanda bulur kendini ço
TR
Ayşenur Kamal