Göİnsan ilişkileri yalnızca iletişim kurmakla ya da aynı ortamı paylaşmakla şekillenmemektedir. Bazı insanlar uzun yıllar boyunca birbirlerinin hayatında yer alsalar bile aralarında güçlü bir yakınlık oluşmayabilirken bazı ilişkiler kısa süre içerisinde daha derin bir anlam kazanabilmektedir. Bu durum insan ilişkilerinin yalnızca fiziksel yakınlık ya da iletişim sıklığıyla açıklanamayacağını göstermektedir. İnsanların birbirini anlayabilmesi duygularını önemsemesi ve karşılıklı güven geliştirebilm
TRSeren Yanık

Sabah asansöre bindiğinizde karşınıza çıkan o tanıdık yüz... Aslında adını bile bilmediğiniz biri değil mi? Yıllardır aynı katta, aynı merdivenleri paylaşıyorsunuz ama aranızda geçen tek diyalog "günaydın" ile sınırlı kalıyor. Modern şehir hayatının en tuhaf paradoksu belki de bu: duvarımızın diğer tarafında yaşayan insanı, kilometrelerce uzaktaki bir tanıdıktan daha az tanıyoruz. Eskiden mahalle kültürü farklıydı. Kapı komşusu, gerçekten "komşu" demekti. Birbirinin çocuğuna göz kulak olan, acil
TR
Nida Üstün

Bazen bir şairi anlamanın en iyi yolu, onun yaşadığı zamanı değil, bugünün insanını düşünmektir. Çünkü gerçek şairler yalnızca kendi dönemlerini anlatmaz; insanı anlatırlar. İnsan değiştikçe şiirin konusu değişir ama özü değişmez. Ben sık sık şu soruyu düşünüyorum: Özdemir Asaf bugün yaşasaydı ne yazardı? Sanırım yine aşkı yazardı. Ama bu kez iki insanın birbirine kavuşamamasını yalnızca uzak şehirlerle açıklamazdı. Aynı evde, aynı masada, aynı koltukta oturup birbirinden uzaklaşan insanları yaz
TR
Nisa ÜSTÜN

Hiç yüzlerce kişiyle bağlantıda olup yine de kendini yalnız hissettiğin oldu mu? Günümüzde sosyal medya, insanları birbirine hiç olmadığı kadar yakınlaştırıyor gibi görünse de, paradoksal biçimde yalnızlık hissini de artırabiliyor. Bu durum, modern insanın en büyük çelişkilerinden biri olarak karşımıza çıkıyor. Sosyal Medya ve Görünürlük İllüzyonu Sosyal medya platformları, bireylere kendilerini ifade etme ve başkalarıyla iletişim kurma imkânı sunar. Ancak bu iletişim çoğu zaman yüzeyseldir. Pay
TRElif Özdemir

Modern çağın en büyük paradoksu, tarihin en "bağlantılı" döneminde yaşarken, tarihin en derin "bağlantısızlığını" tecrübe ediyor oluşumuzdur. Bugün sokaklar, kafeler, okullar ve hatta evlerimizin en mahrem köşeleri dahi, fiziksel olarak bir arada olup ruhen fersah fersah uzaklaşmış insanlarla dolu. En yakınımız dediğimiz insanları tanımıyor, yolda gördüğümüz zaman tanıyamayacağımız insanlarla dost olabiliyoruz. Sen benim gönlümde oldukça Yemen'de de olsan benim yanımdasın. Ama gönlümde değilsen,
TR
Gözde Cabadak