`antikinanclar` ile İlgili Madde Sonuçları

Barong, Bali mitolojisinde iyiliği, koruyuculuğu ve ruhların liderliğini temsil eden kutsal bir figürdür. Kötülüğün ve yıkımın sembolü olan Rangda'nın (dul cadı) ebedi düşmanıdır ve Bali halkını salgın hastalıklardan, kara büyüden ve kötü ruhlardan koruyan büyük bir manevi güce sahip olduğuna inanılır. Etimoloji Barong kelimesinin kökenine dair kaynaklarda iki farklı yaklaşım bulunmaktadır: Sanskritçe Köken Kelimenin Sanskritçe "ayı" anlamına gelen bahrwang sözcüğünden türediği düşünülmektedir.

Yelbegen (veya Celbegen), Türk mitolojisinde ve halk anlatılarında yer alan, dev ve ejderha özelliklerini taşıyan, genellikle kötücül ruhlu efsanevi bir varlıktır. Türk lehçelerinde devler için kullanılan yerli adlardan biri Yelbegen veya Celbegen'dir. Kaşgarlı Mahmut’un Divanü Lûgat-it-Türk adlı eserinde ejderhaya Yilbüke denildiği belirtilmektedir. Moğol söylencelerinde ise devlerin babası Buka Noyon’un dokuz oğlunun tamamı, ejder görünümlü bir tür dev olan Yelbüke olarak anılır. Türk lehçeler

Köken “Tahnit” kelimesi, Arapça kökenli olup tahnīt (تحنيط) sözcüğünden gelmektedir. Kullanım Alanları Tarih ve Arkeoloji: Antik uygarlıklarda ölüleri koruma yöntemlerini ifade etmek için kullanılır. Din ve Ritüeller: Bazı kültürlerde ölüm sonrası uygulanan dini veya geleneksel hazırlıkları tanımlamada tercih edilir. Tıp ve Biyoloji: Ölüm sonrası bedenin korunması, otopsi veya araştırma amacıyla yapılan işlemler bağlamında kullanılır.

Dewi Sri (veya yerel varyasyonlarıyla Sri, Sangiang Serri, Nyi Pohaci Sanghiang Sri, Mbok Sri Ayu), Endonezya ve Güneydoğu Asya genelindeki tarım toplumlarında, özellikle Cava, Sunda, Bali ve Bugis kültürlerinde, pirinç, bereket ve zenginliği temsil eden tanrıça figürüdür. Hinduizm'deki Tanrıça Lakşmi ile ilişkilendirilen "Sri" (veya Shridevi) ismi; bereket, zenginlik ve aile refahı anlamlarını taşımaktadır.Shilpa V. Sonawane, "Diaspora of Bhuta (Daiva) worshipping cult—India and Indonesia: Part

Şahmaran efsanesi; Türk anlatı geleneği içinde sözlü ve yazılı kültür ortamlarında sevilerek çeşitli varyantlarıyla günümüze kadar ulaşan geleneksel bir anlatıdır.【1】 Şahmaran veya Şahmeran olarak bilinen, başı insan (büyük oranda kadın) ve gövdesi yılan şeklinde tanımlanan mitolojik canlı, Farsça “Şah-ı Mârân” ifadesinden türemiş olup “yılanların şahı” manasına gelir. Sami kökenli efsanelerde ise "hükmetmek" ya da "hükümdar olmak" anlamlarını taşıyan “Yamliha” adıyla anılan bu canlı, aynı zaman

Anzu, Sümercede Anzud, Akadcada Anzu olarak anılan, kartal gövdesine ve aslan başına sahip melez bir mitolojik figürdür.【1】İlk olarak M.Ö. 4. binyılın ikinci yarısında Uruk Dönemi’ne tarihlenen mühür baskılarında ortaya çıkmıştır. Mezopotamya mitolojisinde Anzu, başlangıçta tanrılarla ilişkili ve tanrısal düzenle bağlantılı bir varlık olarak değerlendirilmiş; Lagaş kentinde Ningirsu'nun simgesi olarak öne çıkmıştır. Zamanla Enlil, Ninhursag ve Bau gibi diğer tanrılarla da ilişkilendirilmiştir. E

Köken Latince occultus (“gizli, saklı”) sözcüğünden türetilmiştir. Türkçede “okültizm” olarak kullanılmaktadır. Kullanım Alanları Mistisizm: Büyü, sihir ve ezoterik ritüelleri ifade ederken kullanılır. Edebiyat / popüler kültür: Gizemli veya esrarengiz olayları anlatmak için kullanılır.

Kef Kalesi, Bitlis ili Adilcevaz ilçesi yakınlarında, Süphan Dağı’nın güney eteklerinde yer alan ve Van Gölü havzasına hâkim konumuyla dikkat çeken tarihi bir kaledir. Deniz seviyesinden 2300 metre yükseklikte bulunan kale, Van Gölü havzasına hakim bir noktada olup Erciş ile Bitlis arasındaki kritik yol güzergahlarını kontrol edecek stratejik bir mevkidedir. Doğal topografyası gereği doğu, batı ve güney yönleri oldukça dik ve sarp kayalıklardan oluştuğu için bu yönlerden kaleye ulaşım imkansıza