Yitik Cennet (Kitap)

"Yitik Cennet", Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Sezai Karakoç’un medeniyet tasavvurunu ortaya koyduğu felsefi ve düşünsel bir eseridir. Karakoç, 20. yüzyıl Türk-İslam düşüncesinde özellikle "Diriliş" kavramıyla tanınır ve eserlerinde İslam medeniyetinin geçmişini, bugününü ve geleceğini ele alır. Kitap, modern insanın krizlerini, tarihsel süreçleri ve İslam medeniyetinin yeniden inşası konularını metafizik bir perspektiften aktarmaktadır.

İlk baskısını 1976 yılında yapan eser, Eylül 1974’ten Ocak 1976’ya kadar aylık Diriliş Dergisi’nde, 21 Haziran 1976 – 14 Ekim 1976 tarihleri arasında Diriliş Pazartesi-Perşembe Günlüğü’nde Zülküf Canyüce takma adıyla yayımlanmıştır.

Eserde toplamda on bölüm bulunmaktadır. Bölüm isimleri sırasıyla şöyledir: Âdem, Nuh, İbrahim, Yusuf, Musa, Süleyman, Yahya, İsa, Son Peygamber ya da Yeniden Bulunmuş Cennet, Çıkış.

"Yitik Cennet", İslam düşüncesi ve medeniyet anlayışı çerçevesinde, insanlığın tarihsel yolculuğunu Kur'an kıssalarından anlatılarla yorumlayan bir eserdir. Kitapta, Batı’nın ve modern dünyanın insana sunduğu krizler karşısında bir çıkış yolu olarak İslam’ın sunduğu çözüm önerileri ele alınmaktadır​.

“Âdem’le Havva’nın Cennette öncesiz sonrasızmışçasına mutlu bir hayatı yaşadıkları zaman gibiydi hayatımız Batının soluğu bize gelmeden önce.”^【1】  cümlesiyle eserine başlayan Karakoç, Batı modernitesinin insani değerlerden kopuk bir medeniyet sunduğunu ve bunun ruhsal bir çöküşe neden olduğunu savunur. Ona göre, İslam medeniyeti bu krizi aşabilecek potansiyele sahip bir medeniyettir.

Sezai Karakoç’un üslubu, edebi ve felsefi derinliği olan bir dildir. Anlatımında metaforlar ve semboller sıkça kullanılır. Eserde, Kur'an kıssaları, tarihsel olaylar ve felsefi kavramlar iç içe geçerek soyut bir düşünce sistemi oluşturulur.