Velhasıl

Velhasıl kelimesi (ﻭﺍﻟﺤﺎﺻﻞ), Arapça kökenli bir kelimedir. Kelime, ve bağlacına ek olarak gelen harf-i târif "el-" eki, ile hasıl (sonuç, elde edilen şey) kelimesinin eklenmesiyle oluşmuştur. Osmanlı Türkçesinde özellikle yazılı ve sözlü anlatımı toparlayıcı bir geçiş ifadesi olarak yerleşmiş, günümüz Türkçesinde de yaygın biçimde kullanılmaktadır.

Günlük Konuşma ve Anlatım: Bir konuşmayı veya düşünceyi özetlemek, toparlamak amacıyla "kısacası", "sonuç olarak" anlamında kullanılır. Genellikle cümle başında yer alır.

Edebî ve Sanatsal Üslup: Özellikle edebî metinlerde, deneme, sohbet, hatıra gibi yazılarda düşüncenin vardığı sonucu vurgulamak için tercih edilir. Eski Türkçe etkili, zarif bir geçiş ifadesi olarak kullanılır.

Resmî Olmayan Yazı Dili: Makale, köşe yazısı, blog gibi metin türlerinde, önceki cümleleri özetlemek ya da vurguyu artırmak için kullanılır. Samimi ama toparlayıcı bir ifadedir.

Halk Dili ve Geleneksel Konuşma: Büyüklerin sohbetlerinde, hikâye anlatımlarında ya da sözlü gelenek içinde anlatıların sonunda “özetle” anlamında kullanılır. Bir düşüncenin doğal sonucu olduğunu ima eder.