Reduplikatif Paramnezi

Reduplikatif paramnezi, bir kişinin belirli bir yerin veya nesnenin kopyalandığına, aynı anda iki farklı konumda bulunduğuna veya tanıdık bir mekanın başka bir coğrafi konuma taşındığına dair sarsılmaz bir inanç beslemesiyle karakterize edilen sanrısal bir tanımlama bozukluğudur. Genellikle sağ hemisfer lezyonları, kafa travmaları veya nörodejeneratif süreçler gibi organik beyin hasarlarıyla ilişkilendirilse de paranoid şizofreni gibi psikiyatrik tabloların seyrinde de görülebilmektedir. Bu durum, hastanın gerçeklik algısında mekânsal bir ikileşme yaratarak tanıdık çevreye dair aşinalık hissinin korunmasına rağmen, konumun özgünlüğüne dair kuşku duyulması veya alternatif bir mekânın varlığının iddia edilmesi şeklinde klinik görünüm sergiler.

Reduplikatif paramnezi, sanrısal misidentifikasyon sendromları (SMS) spektrumu içerisinde yer alır. Klinik tablolarda hastalar, örneğin tedavi gördükleri hastanenin kendi evlerinin bir kopyası olduğunu veya hastanenin başka bir şehre taşındığını öne sürebilirler. Literatürdeki olgu sunumlarında bu duruma intermetamorfoz ve Capgras sendromu gibi diğer tanımlama bozukluklarının eşlik edebildiği bildirilmiştir. Bu birliktelikler, hastanın hem kişiler arası hem de mekânsal oryantasyonunda sistematik bozulmalara yol açmaktadır.

Bozukluğun ortaya çıkışında nörolojik ve psikiyatrik faktörler bir arada rol almaktadır. Nörolojik açıdan özellikle sağ frontal lob ve sağ hemisfer hasarları, görsel-uzamsal bellek ve izleme mekanizmalarının bozulmasına neden olarak mekânsal çiftleme sanrılarını tetiklemektedir. Psikiyatrik açıdan ise paranoid şizofreni tanılı hastalarda ego sınırlarının zayıflaması, reduplikatif paramnezinin gelişimine zemin hazırlayabilmektedir. Klinik incelemeler, bu sanrıların sadece basit bir bilişsel hata değil, hastanın dış dünyayı anlamlandırma çabası sırasında ortaya çıkan kompleks bir psikotik yapı olduğunu göstermektedir.

Reduplikatif paramnezi tanısı, hastanın klinik görüşmelerdeki beyanları ve nörolojik muayene bulguları üzerinden konmaktadır. Ayırıcı tanıda, hastanın bilişsel kapasitesini ölçen nöropsikolojik testler ve beyin görüntüleme yöntemleri (BT, MR) belirleyici rol oynar. Bozukluğun seyri altta yatan nedene göre değişkenlik göstermekte; organik hasarlarda nörolojik iyileşme semptomları hafifletebilirken, psikotik süreçlerde antipsikotik tedavi ve yoğun klinik takip ön plana çıkmaktadır.