Meftun

Genel Kültür

+1 Daha

Alıntıla

Bir şeye hayranlıkla bakan, büyüsüne kapılan kimse; şaşkın, hayran."Gamze, Meryem’in insânî hislerinin meftûnu idi. (Sâmiha Ayverdi)"

İsim

Bir kişiye ya da şeye tutkuyla bağlanan, gönülden vurulan kimse; âşık."Fakat ben bilhassa ona meftundum. (Rûşen Eşref Ünaydın)"

Sıfat

İşaret Dili

Köken
"Meftun" kelimesi, Arapça f-t-n (فتن) kökünden türetilen "maftūn" (مفتون) sözcüğünden alıntıdır 
Kullanım Alanları
Edebiyat: Divan edebiyatında ve klasik Türk şiirinde aşk ve hayranlık kavramlarını ifade etmek için kullanılır.

Aşk ve Duygular: Yoğun hayranlık ve sevgi besleme durumlarını tanımlamak için yaygın olarak kullanılır.

Günlük Dil: Büyülenmiş ve hayran kalmış bir kişi için kullanılır.
Deyim ve Kalıplaşmış Kullanımlar
Meftun olmak: Gönül vermek, tutulmak, vurulmak, hayran olmak.
Meftûnâne: Büyülenmiş bir halde, kendinden geçmişçesine, hayranlıkla.

Kaynakça

"Meftun". Kubbealtı Lugatı, Erişim Tarihi: 5 Mayıs 2025. https://lugatim.com/s/MEFTUN

"Meftun". Nişanyan Sözlük, Erişim Tarihi: 5 Mayıs 2025. https://www.nisanyansozluk.com/kelime/meftun

Sen de Değerlendir!

0 Değerlendirme

Yazar Bilgileri

YazarAsiye Demir30 Mart 2025 19:07

Etiketler

#hayranlık #Tutku #Aşk

Tartışmalar

Henüz Tartışma Girilmemiştir

"Meftun" maddesi için tartışma başlatın

Tartışmaları Görüntüle