Mefruz Suç

Bir kişinin, aslında suç teşkil etmeyen bir fiili, hukuki bir yanılgıya düşerek suç sanması ve bu düşünceyle hareket etmesi durumu. Fail, işlediği fiilin kanunlarca yasaklandığına inansa da, objektif hukuk düzeninde bu eylemin karşılığı olan bir suç tipi mevcut değildir.

​ Mefruz suçun temelinde failin hukuki hatası yatar. Ceza hukukunun en sarsılmaz direği olan "Kanunsuz suç ve ceza olmaz" (Nullum crimen, nulla poena sine lege) ilkesi gereği, bir eylemin cezalandırılabilmesi için o eylemin kanunda açıkça suç olarak tanımlanmış olması gerekir. Failin kendi zihninde yarattığı "suç" algısı, kanunda bir karşılığı olmadığı sürece devletin cezalandırma yetkisini doğurmaz. Bu nedenle mefruz suç, hukuk tekniği açısından bir "suç" değil, bir "yanılgı" halidir.

​ Mefruz suç, doktrinde sıklıkla işlenemez suç (nispî veya mutlak imkansızlık) ile mukayese edilir; ancak aralarında kesin bir sınır vardır:
​İşlenemez Suçta: Fiil kanunda suç olarak tanımlanmıştır (örneğin adam öldürme), ancak maddi bir imkansızlık (cesede ateş etmek gibi) nedeniyle sonuç gerçekleşmez.
​Mefruz Suçta: Fiilin kendisi kanunen suç değildir. Fail, örneğin pazar günü dükkan açmanın suç olduğunu sanarak dükkanını gizlice açarsa, ortada ne bir suç ne de bir teşebbüs vardır; zira dükkan açmak hukuken serbest bir eylemdir.

​ Modern ceza hukuku sistemlerinde mefruz suçun failine ceza verilmez. Failin "suç işleme iradesi" (subjektif tehlikeliliği) ne kadar yüksek olursa olsun, eylem toplumsal düzeni bozan ve kanunun yasakladığı bir "haksızlık" teşkil etmediği için cezalandırma yoluna gidilemez. Yargılama safhasında, sanığın eyleminin suç olmadığı anlaşıldığında, "fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" nedeniyle derhal beraat kararı verilir.