Komutanım Ben Ömer Halisdemir Olmaya Geldim

Bizim topraklarımızda çocuk ninnileri "uyusun da büyüsün" diye değil, "çabuk büyü, çabuk yetiş, vatanına göz dikeni ez oğlum" diye söylenir. Biz, beşikten mezara kadar asker doğan, her evladı birer adsız kahraman adayı olan o şerefli milletiz. İşte bu kutlu zincirin en parlak halkalarından biri, yüreğinde vatan aşkını sönmeyen bir kor gibi taşıyan Şehit Süleyman Ural’dı. Onun hikayesi, bir hevesin değil, bir adanmışlığın destanıdır. Bir davaya adanmış gencecik bir ömürdür.

^{Şehit Süleyman Ural (Kaynak: Seher Ural Çiçekdemir)}

Süleyman, henüz gencecik bir delikanlıyken, bu toprakların kaderini bir gecede değiştiren o büyük kahramanın, Ömer Halisdemir’in izinden gitmeyi kafasına koymuştu. Çevresindekilere, dostlarına, ailesine kurduğu o cümle basit bir istek değildi. Neydi peki o cümle? "Ben Ömer Halisdemir olacağım."

Bu cümle, bir bayrağın devralınmasıydı. Çünkü o biliyordu ki Ömer Halisdemir bir kişi değil, bu vatanın namusunu korumak için öne atılan o sarsılmaz gücün adıydı. Kahramanlıktı. Süleyman’ın yolu, o zorlu Özel Kuvvetler Komutanlığı sınavlarına düştüğünde, karşısındaki komutanların sert bakışları altında sadece bir aday değildi. O, oraya sadece bir rütbe, bir üniforma için gelmemişti. Seçmelerin o en çetin anında, karşısındaki komutanına dimdik, gözlerinin içine bakarak o tarihi sözü söyledi: "Komutanım, ben buraya Ömer Halisdemir olmaya geldim!"

^{Şehit Süleyman Ural (Kaynak: Seher Ural Çiçekdemir)}

Bu söz, bir askerin verebileceği en büyük tekmildi. Bu söz, "Ben ölmeye hazırım, ben bu vatan için serdengeçtim, ben arkama bakmam, düşmandan korkmam" demenin en şerefli haliydi. Süleyman, o kapıdan içeri girdiğinde artık sadece Süleyman değil, binlerce yıllık askerlik ruhunun cisimleşmiş haliydi. O, bordo bereyi başına taktığında o bere sadece bir yün parçası değil, bir şeref abidesiydi, ülkenin namusuydu o bere.

Bizim için "vatan", üzerinde yaşadığımız bir toprak parçasından çok daha fazlasıdır. Vatan, Süleyman’ın son nefesidir. Vatan, Ömer’in tetiği çektiği o saniyedir. Vatan, "Ben buraya Ömer Halisdemir olmaya geldim" diyen o cesur sestir.

Şehit Süleyman Ural, sen muradına erdin. Sen o büyük kahramanın yanına, onun gibi dimdik ve onurlu bir şekilde gittin. Bizlere ise senin bıraktığın bu tertemiz mirası korumak düştü. Şimdi senin adın, bir okulun duvarında, bir sokağın tabelasında ama en çok da bu milletin kalbinde yaşıyor.

Unutulmasın ki bu coğrafyada namert dumanlı havayı sever ama bu toprakların aslanları asla uyumaz. Süleyman gibi yiğitler olduğu sürece, ne ezan susacak ne de al bayrak gökten inecek. Selam olsun o güzel çocuklara, selam olsun Ömer Halisdemir olmaya gelen Süleymanlara! ^【1】