Kemalettin Kamu, 20. yüzyıl Türk şiirinde özellikle Millî Mücadele dönemi ve Cumhuriyet’in ilk yıllarında yazdığı eserleriyle tanınan bir şairdir. Şiirlerinde vatan sevgisini, gurbet duygusunu ve bireysel yalnızlığı samimi bir dille anlatmıştır. Ayrıca edebiyatın yanı sıra siyasi alanda da faaliyet göstermiş, milletvekili olarak görev yapmıştır.

Kemalettin Kamu, 14 Eylül 1901'de Erzurum'da doğmuştur. Babası Osman Nuri Efendi, Erzurum’un Kılcızâdeler ailesine mensup bir devlet memurudur. Kamu, küçük yaşlarda babasının görevi nedeniyle farklı şehirlerde bulunmuş, ilk eğitimini özel dersler alarak tamamlamıştır. Arapça ve Farsça öğrenmiş, küçük yaşlardan itibaren edebiyata ilgi duymuştur.

1910 yılında Erzurum İdadisi'ne başlamış ancak I. Dünya Savaşı yıllarında babasının vefatı üzerine eğitim hayatında kesintiler olmuştur. Sonrasında Sivas, Kayseri ve Bursa gibi şehirlerde eğitimine devam etmiştir. İstanbul’da lise eğitimini tamamladıktan sonra Paris’e gitmiş ve burada Ulûm-u Siyasiye (Siyasal Bilimler) eğitimi almıştır.

Beş yıl süren Paris yaşamında Fransızca öğrenmiş olmasına rağmen edebi anlamda fazla üretken olmamış ve buradan yalnızca birkaç şiirle dönmüştür. İstanbul’a döndüğünde siyasal bilimler alanında eğitimine devam etmiş ancak edebiyat ve gazeteciliğe daha fazla ilgi göstermiştir.

Kemalettin Kamu, edebiyata aruz ölçüsüyle yazdığı şiirlerle başlamış, daha sonra hece ölçüsüne yönelmiştir. Millî Mücadele yıllarında vatan temalı şiirleriyle ön plana çıkmış, "İstiklâl Marşı" yazılmadan önce, Kurtuluş Savaşı’nın ruhunu yansıtan şiirleri halk arasında marş gibi okunmuştur.

Şiirleri Varlık, Türk Yurdu, Ülkü, Dergâh ve Yedigün gibi önemli dergilerde yayımlanmıştır. Kamu, özellikle "Gurbet" şiiriyle büyük bir ün kazanmış ve Türk edebiyatında "Gurbet Şairi" olarak anılmıştır.

Ayrıca 1939 yılında Rize milletvekili olarak TBMM’ye girmiş, burada Maliye Komisyonu sözcülüğü yapmıştır. 1943 ve 1946 seçimlerinde de milletvekili seçilmiş ve çeşitli devlet görevlerinde bulunmuştur. Bunun yanı sıra Anadolu Ajansı’nda çalışmış ve Türk Dil Kurumu’nda görev alarak dil çalışmalarına katkıda bulunmuştur.

Kemalettin Kamu’nun şiirleri, milli ve lirik unsurlar taşıyan eserler olarak değerlendirilmiştir. Tematik olarak üç gruba ayrılabilir:

1. Gurbet, hicret ve hasret şiirleri
2. Aşk ve tabiat şiirleri
3. Zafer ve memleket şiirleri

Şairin gençlik yıllarında aruz vezniyle yazdığı şiirler bulunmakla birlikte, sonraları hece ölçüsüne yönelmiştir. Şiirlerinde Anadolu’nun coğrafi güzellikleri, halkın yaşadığı sıkıntılar ve toplumsal meseleler önemli yer tutar. Dil olarak sade ve anlaşılır bir üslup benimsemiş, halkın ruh halini yansıtan şiirler kaleme almıştır.

Kamu’nun ölümünden sonra şiirleri derlenerek Kemalettin Kamu – Hayatı, Şahsiyeti ve Şiirleri (1949) adıyla yayımlanmıştır. 1986 yılında Gültekin Samanoğlu, onun şiirlerini yeniden derleyerek Kemalettin Kâmi Kamu adlı bir eser hazırlamıştır.

En bilinen şiirleri:

• Gurbet
• Hicret
• Bingöl Çobanları
• İstiklâl Yolu
• Atama Ağıt
• Kimsesizlik

Kemalettin Kamu, hayatı boyunca yalnız bir insan olmuştur. Hiç evlenmemiş, annesinin ölümünden sonra ağabeyinin çocuklarına büyük bir sevgiyle bağlanmıştır. Yalnızlık ve kimsesizlik duygusu şiirlerinde sıkça işlediği temalardan biridir. Mehmetçik adlı bir şiir kitabı hazırlamak istemiş, ancak vefatından önce bu projeyi tamamlayamamıştır.

Kemalettin Kamu, 6 Mart 1948’de Ankara’da kaldığı otel odasında kalp yetmezliği sonucu hayatını kaybetmiştir. Cenazesi büyük bir katılımla kaldırılmış ve Cebeci Asri Mezarlığı’na defnedilmiştir.

Kemalettin Kamu, edebiyatımızda özellikle "Gurbet Şairi" olarak anılmış ve şiirleri yıllar boyunca popülerliğini korumuştur. Türk halk edebiyatı ile modern şiiri birleştiren üslubu, sade dili ve samimi anlatımı, onu Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önemli isimlerinden biri haline getirmiştir. Yaşadığı dönemde şiirleri bestelenmiş ve halk arasında büyük ilgi görmüştür. Özellikle Gültekin Sâmanoğlu gibi şairler üzerinde etkili olmuş, şiirlerinde işlediği gurbet teması sonraki nesiller tarafından da benimsenmiştir.