İstinabe (Sözlük)

İsim

1. Bir mahkemenin kendi yargı çevresi dışında bulunan bir tanık veya sanığın ifadesinin alınması ya da başka bir işlemin yapılması için başka bir mahkemeyi yetkilendirmesi.
2. Hukuki bir işlemi gerçekleştirme yetkisinin başka bir makama devredilmesi.

"İstinabe" kelimesi, Arapça kökenli "istinaab" (yardım isteme, bir işi başkasına devretme) kelimesinden türetilmiştir ve Türkçeye aynı anlamda geçmiştir.

• Hukuk: Tanık ifadeleri, bilirkişi raporları gibi işlemlerin başka bir mahkeme aracılığıyla gerçekleştirilmesi.
• Ceza Muhakemesi: Yargı sınırları dışında delil toplama veya ifade alma süreci.
• İdare: Yetki devri gerektiren durumlarda, görevlendirme ve işlem yapma.

• Mahkeme, tanığın başka bir şehirde olması nedeniyle ifadesinin istinabe yoluyla alınmasına karar verdi.
• Ceza davasında gerekli belgelerin temini için Almanya’daki mahkemeden istinabe talep edildi.
• İstinabe yoluyla yapılan sorgular, adil yargılama sürecinin bir parçasıdır.

• Uluslararası İstinabe: Bir ülkenin, yargı yetkisini başka bir ülkeye devretmesi veya talepte bulunması.
• Yerel İstinabe: Bir mahkemenin, kendi yetki sınırları dışındaki bir mahkemeden yardım talep etmesi.

• Yetkilendirme
• Adli yardım
• Görevlendirme
• Tanık ifadesi
• Yargı yetkisi