Ilıman

“Ilıman” kelimesi, Türkiye Türkçesinde kullanılan “liman” sözcüğünden evrilmiştir. Bu sözcük köken olarak Yunanca “limēn” (λιμήν) yani “liman, sığınak” anlamına dayanır. Zamanla Anadolu ağızlarında “ili-man” biçimini almış, anlam kaymasıyla sıcaklığı ne çok yüksek ne de çok düşük olan, “mutedil” iklim veya ortamları tanımlamak için kullanılmaya başlanmıştır.

• Tutum ve davranışlarda yumuşaklık, sertlikten uzaklık: “Ilıman bir üslup”, “ılıman bir yaklaşım” gibi ifadelerde kelime, aşırıya kaçmayan, dengeli, yumuşak mizaçlı olma hâlini anlatır.
• Siyasi duruşta aşırı uçlardan uzak, dengeli görüş: “Ilıman siyasetçi”, “ılıman muhalefet” gibi kalıplarda, kelime ideolojik olarak aşırı görüşlere sapmayan, uyumlu ve uzlaşmacı tutumu tanımlar.

• Kişilik özelliği olarak sakinlik: Bireyler için “ılıman karakter”, “ılıman mizaç” gibi ifadelerde, kelime hırçın, öfkeli ya da aşırı uçlarda olmayan karakter yapısını tanımlar.
• Sosyal ya da duygusal ortamın gerginlikten uzak oluşu: “Ilıman hava” veya “ortamın ılımanlaşması” gibi kalıplarda, toplumsal ya da bireysel ilişkilerde gerginliğin azalması, yumuşama kastedilir.