Fazıl Hüsnü Dağlarca, Türk edebiyatının önemli şairlerinden biridir. Cumhuriyet Dönemi’nde yetişen şairler arasında üretkenliğiyle tanınır. Şiirlerinde insan, doğa, tarih, bağımsızlık, savaş, çocukluk, evren ve Türkçe gibi farklı konulara yer vermiştir. Uzun yıllar boyunca şiir yazmış ve Türk şiirine çok sayıda eser kazandırmıştır.

26 Ağustos 1914 tarihinde İstanbul’da doğmuştur.^[1] Babası asker olduğu için çocukluk yıllarında Türkiye’nin farklı şehirlerinde yaşamıştır.^[2] Bu durum, onun farklı insanları ve yaşam biçimlerini tanımasına yardımcı olmuştur. Şiirlerinde Anadolu’ya ve insan yaşamına sıkça yer vermesinde bu deneyimlerin etkili olduğu düşünülmektedir.

Dağlarca’nın çocukluk yılları sürekli taşınmalarla geçmiştir. Konya, Kayseri, Adana ve Kozan gibi şehirlerde öğrenim görmüştür.^[3] Küçük yaşlardan itibaren okumaya ve yazmaya ilgi duymuştur. Özellikle gözlem yapmayı sevmiş, çevresindeki olaylardan etkilenmiştir.

Daha sonra Kuleli Askerî Lisesi’nde eğitim almış, ardından Harp Okulu’ndan mezun olmuştur.^[4] Mezuniyetinden sonra subay olarak görev yapmıştır. Yaklaşık 15 yıl süren askerlik yaşamı boyunca Anadolu’nun farklı bölgelerinde bulunmuştur.^[5]

Askerlik yıllarında doğayı, insanları ve günlük yaşamı daha yakından gözlemleme fırsatı bulmuştur. Bu gözlemler daha sonra şiirlerine de yansımıştır.

Fazıl Hüsnü Dağlarca, genç yaşlarda yazı yazmaya başlamıştır. İlk yayımlanan eseri bir hikâye olmasına rağmen zamanla şiire yönelmiştir.^[6] Şiiri yalnızca bir edebiyat türü değil, düşüncelerini anlatmanın bir yolu olarak görmüştür.

İlk şiir kitabı Havaya Çizilen Dünya, 1935 yılında yayımlanmıştır.^[7] Bu eserle birlikte edebiyat çevrelerinde tanınmaya başlamıştır. Daha sonraki yıllarda çok sayıda şiir kitabı yayımlamış ve yalnızca yetişkinler için değil, çocuklar için de şiirler yazmıştır.

Dağlarca’nın şiirlerinde sade ve güçlü bir Türkçe dikkat çeker.^[8] Türkçeyi korumanın önemli olduğunu düşünmüş ve dili doğru kullanmaya özen göstermiştir. “Türkçe benim ses bayrağımdır.” sözü, onun Türkçeye verdiği önemi gösteren en bilinen ifadelerden biridir.^[9]

Şiirlerinde doğa olaylarına, insan sevgisine, tarihî olaylara ve çocukların dünyasına yer vermiştir. Bazı şiirlerinde destansı bir anlatım kullanırken bazı şiirlerinde kısa ve sade bir dil tercih etmiştir. Şiirlerinde bazen bir ağacı, bazen gökyüzünü, bazen de insanların yaşadığı zorlukları anlatmıştır.

Çocuklar için yazdığı şiirlerde ise hayal gücünü geliştiren, düşündüren ve merak uyandıran bir anlatım kullanmıştır.

Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın yayımlanan şiir kitabı sayısı 100’den fazladır.^[10] Bu nedenle Türk edebiyatının en üretken şairlerinden biri olarak kabul edilir.

En bilinen eserlerinden bazıları şunlardır:

• Çocuk ve Allah
• Havaya Çizilen Dünya
• Çakırın Destanı
• Üç Şehitler Destanı
• İstanbul-Fetih Destanı
• Toprak Ana
• Yanık Çocuklar Koçaklaması
• Balina ile Mandalina^[11]

Bazı eserlerinde Kurtuluş Savaşı ve tarihî olayları anlatmış, bazı eserlerinde ise doğa ve insan ilişkisine yer vermiştir.

Fazıl Hüsnü Dağlarca, şiir alanındaki çalışmaları nedeniyle birçok ödül kazanmıştır. Şiirleri farklı dillere çevrilmiş ve başka ülkelerde de okunmuştur.^[12]

1967 yılında Uluslararası Şiir Forumu tarafından “En İyi Türk Şairi” unvanına layık görülmüştür.^[13] Yaşamı boyunca farklı kültür ve sanat ödülleri almıştır.

Dağlarca yaşamının büyük bölümünü şiir yazarak geçirmiştir. İstanbul’da yaşamını sürdürmüş ve uzun yıllar boyunca edebiyat çalışmalarına devam etmiştir.^[11]

15 Ekim 2008 tarihinde İstanbul’da hayatını kaybetmiştir.^[14] Ardında çok sayıda şiir kitabı ve edebî eser bırakmıştır. Şiirleri günümüzde de okunmaya devam etmektedir.