ECRIF Taksonomisi

ECRIF Taksonomisi, yabancı dil ve içerik öğretiminde kullanılan, öğrenci perspektifinden yapılandıran öğrenci merkezli pedagojik bir çerçevedir. Kökenleri 2004-2005 yıllarına dayanan bu sistem, Josh Kurzweil ve Mary Scholl tarafından McGraw-Hill ve School for International Training (SIT) bünyesinde geliştirilmiştir. Başlangıçta İngilizce dil öğretmenleri için tasarlanan çerçeve, esnek yapısı sayesinde farklı disiplinlere de uygulanabilir bir nitelik kazanmıştır. ECRIF kısaltması; Karşılaşma (Encounter), Açıklık Kazanma (Clarify), (Remember), İçselleştirme (Internalize) ve Akıcı Kullanım (Fluency) sözcüklerinin baş harflerinden oluşmaktadır. Bu taksonomik yapı, öğretmenin "Bundan sonra ne öğretmeliyim?" sorusu yerine "Öğrencim şu anda hangi aşamada?" sorusuna odaklanmasını sağlayarak veriye dayalı kararlar almasına olanak tanır.

ECRIF Taksonomisi, geleneksel öğretmen merkezli modellerden ayrılarak öğrencilerin bir dili nasıl öğrendiğine odaklanan bir stratejisidir. Bu çerçeve, bilişsel hedeflerin sınıflandırılmasında taksonomik bir yapı sergilemektedir. Sistemin temel amacı, öğrencilerin yeni bir dil yapısını veya becerisini hem sınıf içinde hem de sınıf dışında iletişimsel amaçlar için akıcı ve doğru bir şekilde kullanabilmelerini sağlamaktır. ECRIF Taksonomisi, öğrencilerin zihinsel yeteneklerini kullanmaya zorlandıkları, fırsatı buldukları ve kendi sorumlu oldukları bir yapı sunmaktadır. Öğretmenler bu sistemde karar verici ve gözlemci rollerini üstlenerek öğrencilerin hedef bilgiyi ne ölçüde kavradığını izlemektedir.

ECRIF Taksonomisi, birbirini takip eden ve hiyerarşik bir bütünlük arz eden beş temel aşamadan oluşmaktadır. Her aşama, öğrencinin bilişsel süreci içerisinde farklı bir zihinsel faaliyeti temsil etmektedir.

Karşılaşma aşaması, öğrencinin yeni bir dil yapısı, kelime veya beceri ile ilk kez temas ettiği noktadır. Bu evrede öğrenci, mevcut bilgisinin yetersizliğini fark eder ve yeni bir şey öğrenilmesi gerektiğini anlar. Öğrenci bu aşamada "Bu ne?" veya "Bunu biliyor muyum?" gibi temel sorularla yeni materyali anlamaya ve dikkatini yöneltmeye çalışır. Aktivasyon genellikle öğrencinin ön bilgilerinin harekete geçirilmesiyle başlar.

Bu süreç öğrencinin içsel bir yapılandırma evresidir; öğrenci yeni bilginin formunu, anlamını ve kullanım şeklini ayırt etmeye başlar. Öğrenci, hedef bilginin veya becerinin ne anlama geldiğini, nasıl telaffuz edildiğini veya dil bilgisi kuralları arasındaki farkları bu evrede kavrar. Öğretmenler bu aşamada algı ve anlayış düzeyini kontrol etmek için kavram kontrol soruları (CCQ) kullanarak rehberlik ederler.

Hatırlama aşamasında öğrenci, bilgiyi kısa süreli hafızasından uzun süreli hafızasına taşıma fırsatı bulur. Bu süreçte tekrarlar, alıştırmalar ve materyallere yapılan atıflar yoluyla bilginin zihinde tutulması hedeflenir. İçselleştirme evresinde ise öğrenci, yeni bilgiyi kendi hayatıyla ilişkilendirerek kişiselleştirmeye başlar ve dış desteğe daha az ihtiyaç duyarak bilgiyi farklı bağlamlarda kullanabilir hale gelir.

ECRIF Taksonomisi'nin son aşaması olan akıcı kullanımda, öğrenci edindiği bilgiyi gerçek dünya bağlamında fikirlerini iletmek için yaratıcı ve otomatik bir şekilde kullanır. Bu noktada bilgi artık bilinçli bir düşünme zorunluluğu olmaksızın, serbestçe ve etkili bir iletişim aracı olarak üretilmektedir.

ECRIF Taksonomisi çerçevesi, öğretmenlere ders planlama, ders kitaplarını uyarlama ve ders sonrası değerlendirme yapma konularında rehberlik etmektedir. Sistem belirli bir yöntem veya tekniği zorunlu kılmaz; aksine öğrenci merkezli bir düşünme biçimini teşvik eder. ECRIF Taksonomisi kapsamında hikaye anlatımı, görseller, rol yapma, kart oyunları ve münazaralar gibi çeşitli etkinlikler öğrenme aşamalarına uygun şekilde yerleştirilmektedir. Bu araçlar, öğrencilerin öğrenme sürecine odaklanmalarını ve hedef dilde kendilerini daha üretken ve güvende hissetmelerini sağlamak amacıyla kullanılmaktadır.